७. अजकलापकसुत्तं

७. एवं मे सुतं – एकं समयं भगवा पावायं [पाटलियं (पी.)] विहरति अजकलापके चेतिये, अजकलापकस्स यक्खस्स भवने. तेन खो पन समयेन भगवा रत्तन्धकारतिमिसायं अब्भोकासे निसिन्नो होति; देवो च एकमेकं फुसायति. अथ खो अजकलापको यक्खो भगवतो भयं छम्भितत्तं लोमहंसं उप्पादेतुकामो येन भगवा तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा भगवतो अविदूरे तिक्खत्तुं ‘‘अक्कुलो पक्कुलो’’ति अक्कुलपक्कुलिकं अकासि – ‘‘एसो ते, समण, पिसाचो’’ति.

अथ खो भगवा एतमत्थं विदित्वा तायं वेलायं इमं उदानं उदानेसि –

‘‘यदा सकेसु धम्मेसु, पारगू होति ब्राह्मणो;

अथ एतं पिसाचञ्च, पक्कुलञ्चातिवत्तती’’ति. सत्तमं;