५. ब्राह्मणसुत्तं

५. एवं मे सुतं – एकं समयं भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन आयस्मा च सारिपुत्तो आयस्मा च महामोग्गल्लानो आयस्मा च महाकस्सपो आयस्मा च महाकच्चानो [महाकच्चायनो (सी. पी. क.)] आयस्मा च महाकोट्ठिको आयस्मा च महाकप्पिनो आयस्मा च महाचुन्दो आयस्मा च अनुरुद्धो आयस्मा च रेवतो आयस्मा च नन्दो [आनन्दो (सी. पी.)] येन भगवा तेनुपसङ्कमिंसु.

अद्दसा खो भगवा ते आयस्मन्ते दूरतोव आगच्छन्ते; दिस्वान भिक्खू आमन्तेसि – ‘‘एते, भिक्खवे, ब्राह्मणा आगच्छन्ति; एते, भिक्खवे, ब्राह्मणा आगच्छन्ती’’ति. एवं वुत्ते, अञ्ञतरो ब्राह्मणजातिको भिक्खु भगवन्तं एतदवोच – ‘‘कित्तावता नु खो, भन्ते, ब्राह्मणो होति, कतमे च पन ब्राह्मणकरणा धम्मा’’ति?

अथ खो भगवा एतमत्थं विदित्वा तायं वेलायं इमं उदानं उदानेसि –

‘‘बाहित्वा पापके धम्मे, ये चरन्ति सदा सता;

खीणसंयोजना बुद्धा, ते वे [तेव (सी.)] लोकस्मि ब्राह्मणा’’ति. पञ्चमं;