९. अम्बपालिथेरीअपदानं

२०४. ‘‘यो रंसिफुसितावेळो, फुस्सो नाम महामुनि;

तस्साहं भगिनी आसिं, अजायिं खत्तिये कुले.

२०५. ‘‘तस्स धम्मं सुणित्वाहं, विप्पसन्नेन चेतसा;

महादानं ददित्वान, पत्थयिं रूपसम्पदं.

२०६. ‘‘एकतिंसे इतो कप्पे, सिखी लोकग्गनायको;

उप्पन्नो लोकपज्जोतो, तिलोकसरणो जिनो.

२०७. ‘‘तदारुणपुरे रम्मे, ब्राह्मञ्ञकुलसम्भवा;

विमुत्तचित्तं कुपिता, भिक्खुनिं अभिसापयिं.

२०८. ‘‘वेसिकाव अनाचारा, जिनसासनदूसिका;

एवं अक्कोसयित्वान, तेन पापेन कम्मुना.

२०९. ‘‘दारुणं निरयं गन्त्वा, महादुक्खसमप्पिता;

ततो चुता मनुस्सेसु, उपपन्ना तपस्सिनी.

२१०. ‘‘दसजातिसहस्सानि, गणिकत्तमकारयिं;

तम्हा पापा न मुच्चिस्सं, भुत्वा दुट्ठविसं यथा.

२११. ‘‘ब्रह्मचरियमसेविस्सं [ब्रह्मवेसमसेविस्सं (स्या.), ब्रह्मचेरमसेविस्सं (पी.)], कस्सपे जिनसासने;

तेन कम्मविपाकेन, अजायिं तिदसे पुरे.

२१२. ‘‘पच्छिमे भवे सम्पत्ते, अहोसिं ओपपातिका;

अम्बसाखन्तरे जाता, अम्बपालीति तेनहं.

२१३. ‘‘परिवुता पाणकोटीहि, पब्बजिं जिनसासने;

पत्ताहं अचलं ठानं, धीता बुद्धस्स ओरसा.

२१४. ‘‘इद्धीसु च वसी होमि, सोतधातुविसुद्धिया;

चेतोपरियञाणस्स, वसी होमि महामुने.

२१५. ‘‘पुब्बेनिवासं जानामि, दिब्बचक्खु विसोधितं;

सब्बासवपरिक्खीणा, नत्थि दानि पुनब्भवो.

२१६. ‘‘अत्थधम्मनिरुत्तीसु, पटिभाने तथेव च;

ञाणं मे विमलं सुद्धं, बुद्धसेट्ठस्स वाहसा.

२१७. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवा.

२१८. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

२१९. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं अम्बपालि भिक्खुनी इमा गाथायो

अभासित्थाति.

अम्बपालिथेरियापदानं नवमं.