६. अभिरूपनन्दाथेरीअपदानं

१४३. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, विपस्सी नाम नायको;

उप्पज्जि चारुदस्सनो, सब्बधम्मेसु चक्खुमा.

१४४. ‘‘तदाहं बन्धुमतियं, इद्धे फीते महाकुले;

जाता सुरूपा दयिता, पूजनीया जनस्स च.

१४५. ‘‘उपगन्त्वा महावीरं, विपस्सिं लोकनायकं;

धम्मं सुणित्वा सरणं, उपेसिं नरनायकं.

१४६. ‘‘सीलेसु संवुता हुत्वा, निब्बुते च नरुत्तमे;

धातुथूपस्स उपरि, सोण्णच्छत्तमपूजयिं.

१४७. ‘‘मुत्तचागा सीलवती, यावजीवं ततो चुता;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसूपगा अहं.

१४८. ‘‘तदा दसहि ठानेहि, अधिभोत्वान सेसके [अधिभोत्वा असेसतो (स्या.)];

रूपसद्देहि गन्धेहि, रसेहि फुसनेहि च.

१४९. ‘‘आयुनापि च वण्णेन, सुखेन यससापि च;

तथेवाधिपतेय्येन, अधिगय्ह विरोचहं.

१५०. ‘‘पच्छिमे च भवे दानि, जाताहं कपिलव्हये;

धीता खेमकसक्कस्स, नन्दा नामाति विस्सुता.

१५१. ‘‘अभिरूपसम्पदम्पि [अभिरुपं उपपदं (सी.), अभिरुपं उप्पादं (पी.)], अहु मे कन्तिसूचकं;

यदाहं योब्बनप्पत्ता, रूपलावञ्ञभूसिता.

१५२. ‘‘तदा [तदा ममत्थं (सी.), इध ममत्ते (स्या. क.)] मत्थे सक्यानं, विवादो सुमहा अहु;

पब्बाजेसि ततो तातो, मा सक्या विनस्सिंसुति.

१५३. ‘‘पब्बजित्वा तथागतं, रूपदेस्सिं नरुत्तमं;

सुत्वान नोपगच्छामि, मम रूपेन गब्बिता.

१५४. ‘‘ओवादम्पि न गच्छामि, बुद्धदस्सनभीरुता;

तदा जिनो उपायेन, उपनेत्वा ससन्तिकं.

१५५. ‘‘तिस्सित्थियो [तिस्सो थीयो (सी. पी.)] निदस्सेसि, इद्धिया मग्गकोविदो;

अच्छरारूपसदिसं, तरुणिं जरितं [जरिकं (स्या. क.)] मतं.

१५६. ‘‘तायो दिस्वा सुसंविग्गा, विरत्तासे कळेवरे;

अट्ठासिं भवनिब्बिन्दा, तदा मं आह नायको.

१५७. ‘‘‘आतुरं असुचिं पूतिं, पस्स नन्दे समुस्सयं;

उग्घरन्तं पग्घरन्तं, बालानं अभिनन्दितं.

१५८. ‘‘‘असुभाय चित्तं भावेहि, एकग्गं सुसमाहितं;

यथा इदं तथा एतं, यथा एतं तथा इदं.

१५९. ‘‘‘एवमेतं अवेक्खन्ती, रत्तिन्दिवमतन्दिता;

ततो सकाय पञ्ञाय, अभिनिब्बिज्झ वच्छसि’.

१६०. ‘‘तस्सा मे अप्पमत्ताय, विचरन्तिया [विचरन्त्वाध (सी.), विचिनन्तीध (स्या. पी.)] योनिसो;

यथाभूतं अयं कायो, दिट्ठो सन्तरबाहिरो.

१६१. ‘‘अथ निब्बिन्दहं काये, अज्झत्तञ्च विरज्जहं;

अप्पमत्ता विसंयुत्ता, उपसन्ताम्हि निब्बुता.

१६२. ‘‘इद्धीसु च वसी होमि, दिब्बाय सोतधातुया;

चेतोपरियञाणस्स, वसी होमि महामुने.

१६३. ‘‘पुब्बेनिवासं जानामि, दिब्बचक्खु विसोधितं;

सब्बासवपरिक्खीणा, नत्थि दानि पुनब्भवो.

१६४. ‘‘अत्थधम्मनिरुत्तीसु, पटिभाने तथेव च;

ञाणं मम महावीर, उप्पन्नं तव सन्तिके.

१६५. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवा.

१६६. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१६७. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं अभिरूपनन्दा भिक्खुनी इमा गाथायो अभासित्थाति.

अभिरूपनन्दाथेरियापदानं छट्ठं.