२. किसागोतमीथेरीअपदानं

५५. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मान पारगू;

इतो सतसहस्सम्हि, कप्पे उप्पज्जि नायको.

५६. ‘‘तदाहं हंसवतियं, जाता अञ्ञतरे कुले;

उपेत्वा तं नरवरं, सरणं समुपागमिं.

५७. ‘‘धम्मञ्च तस्स अस्सोसिं, चतुसच्चूपसञ्हितं;

मधुरं परमस्सादं, वट्टसन्तिसुखावहं [चित्तसन्ति … (स्या.)].

५८. ‘‘तदा च भिक्खुनिं वीरो, लूखचीवरधारिनिं;

ठपेन्तो एतदग्गम्हि, वण्णयी पुरिसुत्तमो.

५९. ‘‘जनेत्वानप्पकं पीतिं, सुत्वा भिक्खुनिया गुणे;

कारं कत्वान बुद्धस्स, यथासत्ति यथाबलं.

६०. ‘‘निपच्च मुनिवरं तं, तं ठानमभिपत्थयिं;

तदानुमोदि सम्बुद्धो, ठानलाभाय नायको.

६१. ‘‘‘सतसहस्सितो कप्पे, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

६२. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादा, ओरसा धम्मनिम्मिता;

किसागोतमी [गोतमी नाम (सी. क.)] नामेन, हेस्सति सत्थु साविका’.

६३. ‘‘तं सुत्वा मुदिता हुत्वा, यावजीवं तदा जिनं;

मेत्तचित्ता परिचरिं, पच्चयेहि विनायकं.

६४. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

६५. ‘‘इमम्हि भद्दके कप्पे, ब्रह्मबन्धु महायसो;

कस्सपो नाम गोत्तेन, उप्पज्जि वदतं वरो.

६६. ‘‘उपट्ठाको महेसिस्स, तदा आसि नरिस्सरो;

कासिराजा किकी नाम, बाराणसिपुरुत्तमे.

६७. ‘‘पञ्चमी तस्स धीतासिं, धम्मा नामेन विस्सुता;

धम्मं सुत्वा जिनग्गस्स, पब्बज्जं समरोचयिं.

६८. ‘‘अनुजानि न नो तातो, अगारेव तदा मयं;

वीसवस्ससहस्सानि, विचरिम्ह अतन्दिता.

६९. ‘‘कोमारिब्रह्मचरियं, राजकञ्ञा सुखेधिता;

बुद्धोपट्ठाननिरता, मुदिता सत्त धीतरो.

७०. ‘‘समणी समणगुत्ता च, भिक्खुनी भिक्खुदायिका;

धम्मा चेव सुधम्मा च, सत्तमी सङ्घदायिका.

७१. ‘‘खेमा उप्पलवण्णा च, पटाचारा च कुण्डला;

अहञ्च धम्मदिन्ना च, विसाखा होति सत्तमी.

७२. ‘‘तेहि कम्मेहि सुकतेहि, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

७३. ‘‘पच्छिमे च भवे दानि, जाता सेट्ठिकुले अहं;

दुग्गते अधने नट्ठे [नीचे (स्या.), निद्धे (पी.)], गता च सधनं कुलं.

७४. ‘‘पतिं ठपेत्वा सेसा मे, देस्सन्ति अधना इति;

यदा च पसूता [ससुता (सी. पी.)] आसिं, सब्बेसं दयिता तदा.

७५. ‘‘यदा सो तरुणो भद्दो [पुत्तो (सी. स्या.)], कोमलको [कोमारको (स्या.), कोमलङ्गो (सी. पी.)] सुखेधितो;

सपाणमिव कन्तो मे, तदा यमवसं गतो.

७६. ‘‘सोकट्टा दीनवदना, अस्सुनेत्ता रुदम्मुखा;

मतं कुणपमादाय, विलपन्ती गमामहं.

७७. ‘‘तदा एकेन सन्दिट्ठा, उपेत्वाभिसक्कुत्तमं;

अवोचं देहि भेसज्जं, पुत्तसञ्जीवनन्ति भो.

७८. ‘‘न विज्जन्ते मता यस्मिं, गेहे सिद्धत्थकं ततो;

आहराति जिनो आह, विनयोपायकोविदो.

७९. ‘‘तदा गमित्वा सावत्थिं, न लभिं तादिसं घरं;

कुतो सिद्धत्थकं तस्मा, ततो लद्धा सतिं अहं.

८०. ‘‘कुणपं छड्डयित्वान, उपेसिं लोकनायकं;

दूरतोव ममं दिस्वा, अवोच मधुरस्सरो.

८१. ‘‘‘यो च वस्ससतं जीवे, अपस्सं उदयब्बयं;

एकाहं जीवितं सेय्यो, पस्सतो उदयब्बयं.

८२. ‘‘‘न गामधम्मो निगमस्स धम्मो, न चापियं एककुलस्स धम्मो;

सब्बस्स लोकस्स सदेवकस्स, एसेव धम्मो यदिदं अनिच्चता’.

८३. ‘‘साहं सुत्वानिमा [सहसुत्वानिमा (क.)] गाथा, धम्मचक्खुं विसोधयिं;

ततो विञ्ञातसद्धम्मा, पब्बजिं अनगारियं.

८४. ‘‘तथा पब्बजिता सन्ती, युञ्जन्ती जिनसासने;

न चिरेनेव कालेन, अरहत्तमपापुणिं.

८५. ‘‘इद्धीसु च वसी होमि, दिब्बाय सोतधातुया;

परचित्तानि जानामि, सत्थुसासनकारिका.

८६. ‘‘पुब्बेनिवासं जानामि, दिब्बचक्खु विसोधितं;

खेपेत्वा आसवे सब्बे, विसुद्धासिं सुनिम्मला.

८७. ‘‘परिचिण्णो मया सत्था, कतं बुद्धस्स सासनं;

ओहितो गरुको भारो, भवनेत्ति समूहता.

८८. ‘‘यस्सत्थाय पब्बजिता, अगारस्मानगारियं;

सो मे अत्थो अनुप्पत्तो, सब्बसंयोजनक्खयो.

८९. ‘‘अत्थधम्मनिरुत्तीसु, पटिभाने तथेव च;

ञाणं मे विमलं सुद्धं, बुद्धसेट्ठस्स वाहसा.

९०. ‘‘सङ्कारकूटा आहित्वा, सुसाना रथियापि च;

ततो सङ्घाटिकं कत्वा, लूखं धारेमि चीवरं.

९१. ‘‘जिनो तस्मिं गुणे तुट्ठो, लूखचीवरधारणे;

ठपेसि एतदग्गम्हि, परिसासु विनायको.

९२. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवा.

९३. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

९४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं किसागोतमी भिक्खुनी इमा गाथायो अभासित्थाति.

किसागोतमीथेरियापदानं दुतियं.