१०. यसोधरापमुखअट्ठारसभिक्खुनीसहस्सअपदानं

४२६. ‘‘अट्ठारससहस्सानि, भिक्खुनी सक्यसम्भवा;

यसोधरापमुखानि, सम्बुद्धं उपसङ्कमुं.

४२७. ‘‘अट्ठारससहस्सानि, सब्बा होन्ति महिद्धिका;

वन्दन्ती मुनिनो पादे, आरोचेन्ति यथाबलं.

४२८. ‘‘‘जाति खीणा जरा ब्याधि, मरणञ्च महामुनि;

अनासवं पदं सन्तं, अमतं याम नायक.

४२९. ‘‘‘खलितञ्चे पुरे अत्थि, सब्बासम्पि महामुनि;

अपराधमजानन्ती, खम अम्हं विनायक.

४३०. ‘‘‘इद्धिञ्चापि निदस्सेथ, मम सासनकारिका;

परिसानञ्च सब्बासं, कङ्खं छिन्दथ यावता.

४३१. ‘‘‘यसोधरा महावीर, मनापा पियदस्सना;

सब्बा तुय्हं महावीर, अगारस्मिं पजापति.

४३२. ‘‘‘थीनं सतसहस्सानं, नवुतीनं छदुत्तरि;

अगारे ते मयं वीर, पामोक्खा सब्बा इस्सरा.

४३३. ‘‘‘रूपाचारगुणूपेता, योब्बनट्ठा पियंवदा;

सब्बा नो अपचायन्ति, देवता विय मानुसा.

४३४. ‘‘‘अट्ठारससहस्सानि, सब्बा साकियसम्भवा;

यसोधरासहस्सानि, पामोक्खा इस्सरा तदा.

४३५. ‘‘‘कामधातुमतिक्कम्म, सण्ठिता रूपधातुया;

रूपेन सदिसा नत्थि, सहस्सानं महामुनि.

४३६. ‘‘‘सम्बुद्धं अभिवादेत्वा, इद्धिं दस्संसु सत्थुनो;

नेका नानाविधाकारा, महाइद्धीपि दस्सयुं.

४३७. ‘‘‘चक्कवाळसमं कायं, सीसं उत्तरतो कुरु;

उभो पक्खा दुवे दीपा, जम्बुदीपं सरीरतो.

४३८. ‘‘‘दक्खिणञ्च सरं पिञ्छं, नानासाखा तु पत्तका;

चन्दञ्च सूरियञ्चक्खि, मेरुपब्बततो सिखं.

४३९. ‘‘‘चक्कवाळगिरिं तुण्डं, जम्बुरुक्खं समूलकं;

बीजमाना उपागन्त्वा, वन्दन्ती लोकनायकं.

४४०. ‘‘‘हत्थिवण्णं तथेवस्सं, पब्बतं जलधिं तथा;

चन्दञ्च सूरियं मेरुं, सक्कवण्णञ्च दस्सयुं.

४४१. ‘‘‘यसोधरा मयं वीर, पादे वन्दाम चक्खुम;

तव चिरपभावेन, निप्फन्ना नरनायक.

४४२. ‘‘‘इद्धीसु च वसी होम, दिब्बाय सोतधातुया;

चेतोपरियञाणस्स, वसी होम महामुने.

४४३. ‘‘‘पुब्बेनिवासं जानाम, दिब्बचक्खु विसोधितं;

सब्बासवपरिक्खीणा, नत्थि दानि पुनब्भवो.

४४४. ‘‘‘अत्थधम्मनिरुत्तीसु, पटिभाने तथेव च;

ञाणं अम्हं महावीर, उप्पन्नं तव सन्तिके.

४४५. ‘‘‘पुब्बानं लोकनाथानं, सङ्गमं नो निदस्सितं;

अधिकारा बहू अम्हं, तुय्हत्थाय महामुने.

४४६. ‘‘‘यं अम्हं पूरितं कम्मं, कुसलं सरसे मुने;

तुय्हत्थाय महावीर, पुञ्ञानुपचितानि नो.

४४७. ‘‘‘अभब्बट्ठाने वज्जेत्वा, वारयिम्ह अनाचरं;

तुय्हत्थाय महावीर, चत्तानि जीवितानि नो [सञ्चत्तं जीवितम्पि नो (स्या.)].

४४८. ‘‘‘नेककोटिसहस्सानि, भरियत्थायदासि नो;

न तत्थ विमना होम, तुय्हत्थाय महामुने.

४४९. ‘‘‘नेककोटिसहस्सानि, उपकारायदासि नो;

न तत्थ विमना होम, तुय्हत्थाय महामुने.

४५०. ‘‘‘नेककोटिसहस्सानि, भोजनत्थायदासि नो;

न तत्थ विमना होम, तुय्हत्थाय महामुने.

४५१. ‘‘‘नेककोटिसहस्सानि, जीवितानि चजिम्हसे [चजिम्ह नो (पी. क.)];

भयमोक्खं करिस्साम, जीवितानि चजिम्हसे.

४५२. ‘‘‘अङ्गगते अलङ्कारे, वत्थे नानाविधे बहू;

इत्थिभण्डे न गूहाम, तुय्हत्थाय महामुने.

४५३. ‘‘‘धनधञ्ञपरिच्चागं, गामानि निगमानि च;

खेत्तं पुत्ता च धीता च, परिच्चत्ता महामुने.

४५४. ‘‘‘हत्थी अस्सा गवा चापि, दासियो परिचारिका;

तुय्हत्थाय महावीर, परिच्चत्तं असङ्खियं.

४५५. ‘‘‘यं अम्हे पटिमन्तेसि, दानं दस्साम याचके;

विमनं नो न पस्साम, ददतो दानमुत्तमं.

४५६. ‘‘‘नानाविधं बहुं दुक्खं, संसारे च बहुब्बिधे;

तुय्हत्थाय महावीर, अनुभुत्तं असङ्खियं.

४५७. ‘‘‘सुखप्पत्तानुमोदाम, न च दुक्खेसु दुम्मना;

सब्बत्थ तुलिता होम, तुय्हत्थाय महामुने.

४५८. ‘‘‘अनुमग्गेन सम्बुद्धो, यं धम्मं अभिनीहरि;

अनुभोत्वा सुखं दुक्खं, पत्तो बोधिं महामुने.

४५९. ‘‘‘ब्रह्मदेवञ्च सम्बुद्धं, गोतमं लोकनायकं;

अञ्ञेसं लोकनाथानं, सङ्गमं तेहि नो बहू.

४६०. ‘‘‘अधिकारं बहुं अम्हे, तुय्हत्थाय महामुने;

गवेसतो बुद्धधम्मे, मयं ते परिचारिका.

४६१. ‘‘‘कप्पे च सतसहस्से, चतुरो च असङ्खिये;

दीपङ्करो महावीरो, उप्पज्जि लोकनायको.

४६२. ‘‘‘पच्चन्तदेसविसये, निमन्तेत्वा तथागतं;

तस्स आगमनं मग्गं, सोधेन्ति तुट्ठमानसा.

४६३. ‘‘‘तेन कालेन सो आसि, सुमेधो नाम ब्राह्मणो;

मग्गञ्च पटियादेसि, आयतो सब्बदस्सिनो.

४६४. ‘‘‘तेन कालेन अहुम्ह, सब्बा ब्राह्मणसम्भवा;

थलूदजानि पुप्फानि, आहरिम्ह समागमं.

४६५. ‘‘‘तस्मिं सो समये बुद्धो, दीपङ्करो महायसो;

वियाकासि महावीरो, इसिमुग्गतमानसं.

४६६. ‘‘‘चलती रवती पुथवी, सङ्कम्पति सदेवके;

तस्स कम्मं पकित्तेन्ते, इसिमुग्गतमानसं.

४६७. ‘‘‘देवकञ्ञा मनुस्सा च, मयञ्चापि सदेवका;

नानापूजनीयं भण्डं, पूजयित्वान पत्थयुं.

४६८. ‘‘‘तेसं बुद्धो वियाकासि, जोतिदीप सनामको;

अज्ज ये पत्थिता अत्थि, ते भविस्सन्ति सम्मुखा.

४६९. ‘‘‘अपरिमेय्ये इतो कप्पे, यं नो बुद्धो वियाकरि;

तं वाचमनुमोदेन्ता, एवंकारी अहुम्ह नो.

४७०. ‘‘‘तस्स कम्मस्स सुकतस्स, तस्स चित्तं पसादयुं;

देवमानुसिकं योनिं, अनुभोत्वा असङ्खियं.

४७१. ‘‘‘सुखदुक्खेनुभोत्वान, देवेसु मानुसेसु च;

पच्छिमे भवे सम्पत्ते, जाताम्ह साकिये कुले.

४७२. ‘‘‘रूपवती भोगवती, यससीलवती ततो;

सब्बङ्गसम्पदा होम, कुलेसु अभिसक्कता.

४७३. ‘‘‘लाभं सिलोकं सक्कारं, लोकधम्मसमागमं;

चित्तञ्च दुक्खितं नत्थि, वसाम अकुतोभया.

४७४. ‘‘‘वुत्तञ्हेतं भगवता, रञ्ञो अन्तेपुरे तदा;

खत्तियानं पुरे वीर [तासं (स्या.)], उपकारञ्च निद्दिसि.

४७५. ‘‘‘उपकारा च या नारी, या च नारी सुखे दुखे;

अत्थक्खायी च या नारी, या च नारीनुकम्पिका.

४७६. ‘‘‘धम्मं चरे सुचरितं, न नं दुच्चरितं चरे;

धम्मचारी सुखं सेति, अस्मिं लोके परम्हि च.

४७७. ‘‘‘अगारं विजहित्वान, पब्बजिम्हनगारियं;

अड्ढमासे असम्पत्ते, चतुसच्चं फुसिम्ह नो.

४७८. ‘‘‘चीवरं पिण्डपातञ्च, पच्चयं सयनासनं;

उपनेन्ति बहू अम्हे, सागरस्सेव ऊमियो.

४७९. ‘‘‘किलेसा झापिता अम्हं [मय्हं (स्या.), अम्हाकं (क.)], भवा सब्बे समूहता;

नागीव बन्धनं छेत्वा, विहराम अनासवा.

४८०. ‘‘‘स्वागतं वत नो आसि, मम बुद्धस्स सन्तिके;

तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासनं.

४८१. ‘‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’.

४८२. ‘‘एवं बहुविधं दुक्खं, सम्पत्ती च बहुब्बिधा;

विसुद्धभावं सम्पत्ता, लभाम सब्बसम्पदा.

४८३. ‘‘या ददन्ति सकत्तानं, पुञ्ञत्थाय महेसिनो;

सहायसम्पदा होन्ति, निब्बानपदमसङ्खतं.

४८४. ‘‘परिक्खीणं अतीतञ्च, पच्चुप्पन्नं अनागतं;

सब्बकम्मम्पि नो खीणं, पादे वन्दाम चक्खुम.

४८५. ‘‘निब्बानाय वदन्तीनं, किं वो वक्खाम उत्तरि;

सन्तसङ्खतदोसञ्हि, पप्पोथ [सन्तसङ्खतदोसो यो, पज्जोतं (स्या. पी. क.)] अमतं पदं’’.

इत्थं सुदं यसोधरापमुखानि अट्ठारसभिक्खुनीसहस्सानि भगवतो सम्मुखा इमा गाथायो अभासित्थाति.

यसोधरापमुखअट्ठारसभिक्खुनीसहस्सापदानं दसमं.

कुण्डलकेसीवग्गो ततियो.