४. एकासनदायिकाथेरीअपदानं

३७. ‘‘नगरे हंसवतिया, अहोसिं बालिका [मालिका (स्या. पी.)] तदा;

माता च मे पिता चेव, कम्मन्तं अगमंसु ते.

३८. ‘‘मज्झन्हिकम्हि सूरिये, अद्दसं समणं अहं;

वीथिया अनुगच्छन्तं, आसनं पञ्ञपेसहं.

३९. ‘‘गोनकाविकतिकाहि [गोनकचित्तकादीहि (सी.)], पञ्ञपेत्वा ममासनं;

पसन्नचित्ता सुमना, इदं वचनमब्रविं.

४०. ‘‘‘सन्तत्ता कुथिता भूमि, सूरो मज्झन्हिके ठितो;

मालुता च न वायन्ति, कालो चेवेत्थ मेहिति [चेत्थ उपट्ठितो (सी.), चेवत्थं एति तं (पी.)].

४१. ‘‘‘पञ्ञत्तमासनमिदं, तवत्थाय महामुनि;

अनुकम्पं उपादाय, निसीद मम आसने’.

४२. ‘‘निसीदि तत्थ समणो, सुदन्तो सुद्धमानसो;

तस्स पत्तं गहेत्वान, यथारन्धं अदासहं.

४३. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

४४. ‘‘तत्थ मे सुकतं ब्यम्हं, आसनेन सुनिम्मितं;

सट्ठियोजनमुब्बेधं, तिंसयोजनवित्थतं.

४५. ‘‘सोण्णमया मणिमया, अथोपि फलिकामया;

लोहितङ्गमया चेव, पल्लङ्का विविधा मम.

४६. ‘‘तूलिका विकतिकाहि, कट्टिस्सचित्तकाहि च;

उद्दएकन्तलोमी च, पल्लङ्का मे सुसण्ठिता [सुसन्थता (सी.)].

४७. ‘‘यदा इच्छामि गमनं, हासखिड्डसमप्पिता;

सह पल्लङ्कसेट्ठेन, गच्छामि मम पत्थितं.

४८. ‘‘असीति देवराजूनं, महेसित्तमकारयिं;

सत्तति चक्कवत्तीनं, महेसित्तमकारयिं.

४९. ‘‘भवाभवे संसरन्ती, महाभोगं लभामहं;

भोगे मे ऊनता नत्थि, एकासनस्सिदं फलं [एकासनफलं इदं (सब्बत्थ) एवमुपरिपि].

५०. ‘‘दुवे भवे संसरामि, देवत्ते अथ मानुसे;

अञ्ञे भवे न जानामि, एकासनस्सिदं फलं.

५१. ‘‘दुवे कुले पजायामि, खत्तिये चापि ब्राह्मणे;

उच्चाकुलीना [उच्चाकुलिका (स्या. पी. क.)] सब्बत्थ, एकासनस्सिदं फलं.

५२. ‘‘दोमनस्सं न जानामि, चित्तसन्तापनं मम;

वेवण्णियं न जानामि, एकासनस्सिदं फलं.

५३. ‘‘धातियो मं उपट्ठन्ति, खुज्जा चेलापिका [खेलापिका (सी.), चेलाविका (पी.)] बहू;

अङ्केन अङ्कं गच्छामि, एकासनस्सिदं फलं.

५४. ‘‘अञ्ञा न्हापेन्ति भोजेन्ति, अञ्ञा रमेन्ति मं सदा;

अञ्ञा गन्धं विलिम्पन्ति, एकासनस्सिदं फलं [अञ्ञा ममेव न्हापेन्ति, अञ्ञा भोजेन्ति भोजनं; अञ्ञा मं अलङ्करोन्ति, अञ्ञा रमेन्ति मं सद्धा; (स्या.)].

५५. ‘‘मण्डपे रुक्खमूले वा, सुञ्ञागारे वसन्तिया;

मम सङ्कप्पमञ्ञाय, पल्लङ्को उपतिट्ठति.

५६. ‘‘अयं पच्छिमको मय्हं, चरिमो वत्तते भवो;

अज्जापि रज्जं छड्डेत्वा, पब्बजिं अनगारियं.

५७. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, एकासनस्सिदं फलं.

५८. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवा.

५९. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

६०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं एकासनदायिका भिक्खुनी इमा गाथायो अभासित्थाति.

एकासनदायिकाथेरियापदानं चतुत्थं.