१०. पटाचाराथेरीअपदानं

४६८. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मान पारगू;

इतो सतसहस्सम्हि, कप्पे उप्पज्जि नायको.

४६९. ‘‘तदाहं हंसवतियं, जाता सेट्ठिकुले अहुं;

नानारतनपज्जोते, महासुखसमप्पिता.

४७०. ‘‘उपेत्वा तं महावीरं, अस्सोसिं धम्मदेसनं;

ततो जातपसादाहं, उपेसिं सरणं जिनं.

४७१. ‘‘ततो विनयधारीनं, अग्गं वण्णेसि नायको;

भिक्खुनिं लज्जिनिं तादिं, कप्पाकप्पविसारदं.

४७२. ‘‘तदा मुदितचित्ताहं, तं ठानमभिकङ्खिनी;

निमन्तेत्वा दसबलं, ससङ्घं लोकनायकं.

४७३. ‘‘भोजयित्वान सत्ताहं, ददित्वाव तिचीवरं [ददित्वा पत्तचीवरं (स्या.)];

निपच्च सिरसा पादे, इदं वचनमब्रविं.

४७४. ‘‘‘या तया वण्णिता वीर, इतो अट्ठमके मुनि;

तादिसाहं भविस्सामि, यदि सिज्झति नायक’.

४७५. ‘‘तदा अवोच मं सत्था, ‘भद्दे मा भायि अस्सस;

अनागतम्हि अद्धाने, लच्छसे तं मनोरथं.

४७६. ‘‘‘सतसहस्सितो कप्पे, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

४७७. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादा, ओरसा धम्मनिम्मिता;

पटाचाराति नामेन, हेस्सति सत्थु साविका’.

४७८. ‘‘तदाहं मुदिता [पमुदी (क.)] हुत्वा, यावजीवं तदा जिनं;

मेत्तचित्ता परिचरिं, ससङ्घं लोकनायकं.

४७९. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

४८०. ‘‘इमम्हि भद्दके कप्पे, ब्रह्मबन्धु महायसो;

कस्सपो नाम गोत्तेन, उप्पज्जि वदतं वरो.

४८१. ‘‘उपट्ठाको महेसिस्स, तदा आसि नरिस्सरो;

कासिराजा किकी नाम, बाराणसिपुरुत्तमे.

४८२. ‘‘तस्सासिं ततिया धीता, भिक्खुनी इति विस्सुता;

धम्मं सुत्वा जिनग्गस्स, पब्बज्जं समरोचयिं.

४८३. ‘‘अनुजानि न नो तातो, अगारेव तदा मयं;

वीसवस्ससहस्सानि, विचरिम्ह अतन्दिता.

४८४. ‘‘कोमारिब्रह्मचरियं, राजकञ्ञा सुखेधिता;

बुद्धोपट्ठाननिरता, मुदिता सत्तधीतरो.

४८५. ‘‘समणी समणगुत्ता च, भिक्खुनी भिक्खुदायिका;

धम्मा चेव सुधम्मा च, सत्तमी सङ्घदायिका.

४८६. ‘‘अहं उप्पलवण्णा च, खेमा भद्दा च भिक्खुनी;

किसागोतमी धम्मदिन्ना, विसाखा होति सत्तमी.

४८७. ‘‘तेहि कम्मेहि सुकतेहि, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

४८८. ‘‘पच्छिमे च भवे दानि, जाता सेट्ठिकुले अहं;

सावत्थियं पुरवरे, इद्धे फीते महद्धने.

४८९. ‘‘यदा च योब्बनूपेता, वितक्कवसगा अहं;

नरं जारपतिं दिस्वा, तेन सद्धिं अगच्छहं.

४९०. ‘‘एकपुत्तपसूताहं, दुतियो कुच्छिया ममं;

तदाहं मातापितरो, ओक्खामीति [इक्खामीति (स्या.), दक्खामीति (सी.)] सुनिच्छिता.

४९१. ‘‘नारोचेसिं पतिं मय्हं, तदा तम्हि पवासिते;

एकिका निग्गता गेहा, गन्तुं सावत्थिमुत्तमं.

४९२. ‘‘ततो मे सामि आगन्त्वा, सम्भावेसि पथे ममं;

तदा मे कम्मजा वाता, उप्पन्ना अतिदारुणा.

४९३. ‘‘उट्ठितो च महामेघो, पसूतिसमये मम;

दब्बत्थाय तदा गन्त्वा, सामि सप्पेन मारितो.

४९४. ‘‘तदा विजातदुक्खेन, अनाथा कपणा अहं;

कुन्नदिं पूरितं दिस्वा, गच्छन्ती सकुलालयं.

४९५. ‘‘बालं आदाय अतरिं, पारकूले च एककं;

सायेत्वा [पायेत्वा (स्या.), पातेत्वा (क.)] बालकं पुत्तं, इतरं तरणायहं.

४९६. ‘‘निवत्ता उक्कुसो हासि, तरुणं विलपन्तकं;

इतरञ्च वही सोतो, साहं सोकसमप्पिता.

४९७. ‘‘सावत्थिनगरं गन्त्वा, अस्सोसिं सजने मते;

तदा अवोचं सोकट्टा, महासोकसमप्पिता.

४९८. ‘‘उभो पुत्ता कालङ्कता, पन्थे मय्हं पती मतो;

माता पिता च भाता च, एकचितम्हि डय्हरे.

४९९. ‘‘तदा किसा च पण्डु च, अनाथा दीनमानसा;

इतो ततो भमन्तीहं [गच्छन्तीहं (स्या.), गमेन्तीहं (क.)], अद्दसं नरसारथिं.

५००. ‘‘ततो अवोच मं सत्था, ‘पुत्ते मा सोचि अस्सस;

अत्तानं ते गवेसस्सु, किं निरत्थं विहञ्ञसि.

५०१. ‘‘‘न सन्ति पुत्ता ताणाय, न ञाती नपि बन्धवा;

अन्तकेनाधिपन्नस्स, नत्थि ञातीसु ताणता’.

५०२. ‘‘तं सुत्वा मुनिनो वाक्यं, पठमं फलमज्झगं;

पब्बजित्वान नचिरं, अरहत्तमपापुणिं.

५०३. ‘‘इद्धीसु च वसी होमि, दिब्बाय सोतधातुया;

परचित्तानि जानामि, सत्थुसासनकारिका.

५०४. ‘‘पुब्बेनिवासं जानामि, दिब्बचक्खु विसोधितं;

खेपेत्वा आसवे सब्बे, विसुद्धासिं सुनिम्मला.

५०५. ‘‘ततोहं विनयं सब्बं, सन्तिके सब्बदस्सिनो;

उग्गहिं सब्बवित्थारं, ब्याहरिञ्च यथातथं.

५०६. ‘‘जिनो तस्मिं गुणे तुट्ठो, एतदग्गे ठपेसि मं;

अग्गा विनयधारीनं, पटाचाराव एकिका.

५०७. ‘‘परिचिण्णो मया सत्था, कतं बुद्धस्स सासनं;

ओहितो गरुको भारो, भवनेत्ति समूहता.

५०८. ‘‘यस्सत्थाय पब्बजिता, अगारस्मानगारियं;

सो मे अत्थो अनुप्पत्तो, सब्बसंयोजनक्खयो.

५०९. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवा.

५१०. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

५११. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं पटाचारा भिक्खुनी इमा गाथायो अभासित्थाति.

पटाचाराथेरियापदानं दसमं.

एकूपोसथिकवग्गो दुतियो.