९. पञ्चदीपिकाथेरीअपदानं

९१. ‘‘नगरे हंसवतिया, चारिकी [चारिनिं (स्या.)] आसहं तदा;

आरामेन च आरामं, चरामि कुसलत्थिका.

९२. ‘‘काळपक्खम्हि दिवसे, अद्दसं बोधिमुत्तमं;

तत्थ चित्तं पसादेत्वा, बोधिमूले निसीदहं.

९३. ‘‘गरुचित्तं उपट्ठेत्वा, सिरे कत्वान अञ्जलिं;

सोमनस्सं पवेदेत्वा, एवं चिन्तेसि तावदे.

९४. ‘‘‘यदि बुद्धो अमितगुणो, असमप्पटिपुग्गलो;

दस्सेतु पाटिहीरं मे, बोधि ओभासतु अयं’.

९५. ‘‘सह आवज्जिते मय्हं, बोधि पज्जलि तावदे;

सब्बसोण्णमया आसि, दिसा सब्बा विरोचति.

९६. ‘‘सत्तरत्तिन्दिवं [सत्तरत्तिदिवं (पी. क.)] तत्थ, बोधिमूले निसीदहं;

सत्तमे दिवसे पत्ते, दीपपूजं अकासहं.

९७. ‘‘आसनं परिवारेत्वा, पञ्चदीपानि पज्जलुं;

याव उदेति सूरियो, दीपा मे पज्जलुं तदा.

९८. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

९९. ‘‘तत्थ मे सुकतं ब्यम्हं, पञ्चदीपाति वुच्चति;

सट्ठियोजनमुब्बेधं [सतयोजनमुब्बेधं (सी. स्या. पी.)], तिंसयोजनवित्थतं [सट्ठि… (स्या. पी.)].

१००. ‘‘असङ्खियानि दीपानि, परिवारे जलन्ति मे;

यावता देवभवनं, दीपालोकेन जोतति.

१०१. ‘‘परम्मुखा निसीदित्वा [पुरत्थाभिमुखा सन्ति (स्या.), पुरत्थाभिमुखा थिता (पी.)], यदि इच्छामि पस्सितुं;

उद्धं अधो च तिरियं, सब्बं पस्सामि चक्खुना.

१०२. ‘‘यावता अभिकङ्खामि, दट्ठुं सुगतदुग्गते [सुकतदुक्कते (पी.];

तत्थ आवरणं नत्थि, रुक्खेसु पब्बतेसु वा.

१०३. ‘‘असीति देवराजूनं, महेसित्तमकारयिं;

सतानं चक्कवत्तीनं, महेसित्तमकारयिं.

१०४. ‘‘यं यं योनुपपज्जामि, देवत्तं अथ मानुसं;

दीपसतसहस्सानि, परिवारे जलन्ति मे.

१०५. ‘‘देवलोका चवित्वान, उप्पज्जिं मातुकुच्छियं;

मातुकुच्छिगता सन्ती [मातुकुच्छिगतं सन्तिं (सी.)], अक्खि मे न निमीलति.

१०६. ‘‘दीपसतसहस्सानि, पुञ्ञकम्मसमङ्गिता;

जलन्ति सूतिकागेहे [सूतिघरे पज्जलन्ति (सब्बत्थ)], पञ्चदीपानिदं फलं.

१०७. ‘‘पच्छिमे भवे सम्पत्ते, मानसं विनिवत्तयिं;

अजरामतं सीतिभावं, निब्बानं फस्सयिं अहं.

१०८. ‘‘जातिया सत्तवस्साहं, अरहत्तमपापुणिं;

उपसम्पादयी बुद्धो, गुणमञ्ञाय गोतमो.

१०९. ‘‘मण्डपे रुक्खमूले वा, पासादेसु गुहासु वा;

सुञ्ञागारे वसन्तिया [च झायन्ते (सी.), च झायन्ता (पी.), पज्झायन्ता (स्या.)], पञ्चदीपा जलन्ति मे.

११०. ‘‘दिब्बचक्खु विसुद्धं मे, समाधिकुसला अहं;

अभिञ्ञापारमिप्पत्ता, पञ्चदीपानिदं फलं.

१११. ‘‘सब्बवोसितवोसाना, कतकिच्चा अनासवा;

पञ्चदीपा महावीर, पादे वन्दामि [वन्दति (सी. क.)] चक्खुम.

११२. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं दीपमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, पञ्चदीपानिदं फलं.

११३. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवा.

११४. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

११५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं पञ्चदीपिका भिक्खुनी इमा गाथायो अभासित्थाति.

पञ्चदीपिकाथेरियापदानं नवमं.