१. भूतत्थेरगाथा

५१८. ‘‘यदा दुक्खं जरामरणन्ति पण्डितो, अविद्दसू यत्थ सिता पुथुज्जना;

दुक्खं परिञ्ञाय सतोव झायति, ततो रतिं परमतरं न विन्दति.

५१९. ‘‘यदा दुक्खस्सावहनिं विसत्तिकं, पपञ्चसङ्घातदुखाधिवाहिनिं;

तण्हं पहन्त्वान सतोव झायति, ततो रतिं परमतरं न विन्दति.

५२०. ‘‘यदा सिवं द्वेचतुरङ्गगामिनं, मग्गुत्तमं सब्बकिलेससोधनं;

पञ्ञाय पस्सित्व सतोव झायति, ततो रतिं परमतरं न विन्दति.

५२१. ‘‘यदा असोकं विरजं असङ्खतं, सन्तं पदं सब्बकिलेससोधनं;

भावेति सञ्ञोजनबन्धनच्छिदं, ततो रतिं परमतरं न विन्दति.

५२२. ‘‘यदा नभे गज्जति मेघदुन्दुभि, धाराकुला विहगपथे समन्ततो;

भिक्खू च पब्भारगतोव झायति, ततो रतिं परमतरं न विन्दति.

५२३. ‘‘यदा नदीनं कुसुमाकुलानं, विचित्त-वानेय्य-वटंसकानं;

तीरे निसिन्नो सुमनोव झायति, ततो रतिं परमतरं न विन्दति.

५२४. ‘‘यदा निसीथे रहितम्हि कानने, देवे गळन्तम्हि नदन्ति दाठिनो;

भिक्खू च पब्भारगतोव झायति, ततो रतिं परमतरं न विन्दति.

५२५. ‘‘यदा वितक्के उपरुन्धियत्तनो, नगन्तरे नगविवरं समस्सितो;

वीतद्दरो वीतखिलोव झायति, ततो रतिं परमतरं न विन्दति.

५२६. ‘‘यदा सुखी मलखिलसोकनासनो, निरग्गळो निब्बनथो विसल्लो;

सब्बासवे ब्यन्तिकतोव झायति, ततो रतिं परमतरं न विन्दती’’ति.

… भूतो थेरो….

नवकनिपातो निट्ठितो.