३. महापन्थकत्थेरगाथा

५१०. ‘‘यदा पठममद्दक्खिं, सत्थारमकुतोभयं;

ततो मे अहु संवेगो, पस्सित्वा पुरिसुत्तमं.

५११. ‘‘सिरिं हत्थेहि पादेहि, यो पणामेय्य आगतं;

एतादिसं सो सत्थारं, आराधेत्वा विराधये.

५१२. ‘‘तदाहं पुत्तदारञ्च, धनधञ्ञञ्च छड्डयिं;

केसमस्सूनि छेदेत्वा, पब्बजिं अनगारियं.

५१३. ‘‘सिक्खासाजीवसम्पन्नो, इन्द्रियेसु सुसंवुतो;

नमस्समानो सम्बुद्धं, विहासिं अपराजितो.

५१४. ‘‘ततो मे पणिधी आसि, चेतसो अभिपत्थितो;

न निसीदे मुहुत्तम्पि, तण्हासल्ले अनूहते.

५१५. ‘‘तस्स मेवं विहरतो, पस्स वीरियपरक्कमं;

तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासनं.

५१६. ‘‘पुब्बेनिवासं जानामि, दिब्बचक्खु विसोधितं;

अरहा दक्खिणेय्योम्हि, विप्पमुत्तो निरूपधि.

५१७. ‘‘ततो रत्या विवसाने [विवसने (सी. स्या.)], सूरियस्सुग्गमनं पति;

सब्बं तण्हं विसोसेत्वा, पल्लङ्केन उपाविसि’’न्ति.

… महापन्थको थेरो….

अट्ठकनिपातो निट्ठितो.