९. चन्दनत्थेरगाथा

२९९. ‘‘जातरूपेन सञ्छन्ना [पच्छन्ना (सी.)], दासीगणपुरक्खता;

अङ्केन पुत्तमादाय, भरिया मं उपागमि.

३००. ‘‘तञ्च दिस्वान आयन्तिं, सकपुत्तस्स मातरं;

अलङ्कतं सुवसनं, मच्चुपासंव ओड्डितं.

३०१. ‘‘ततो मे मनसीकारो, योनिसो उदपज्जथ;

आदीनवो पातुरहु, निब्बिदा समतिट्ठथ.

३०२. ‘‘ततो चित्तं विमुच्चि मे, पस्स धम्मसुधम्मतं;

तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासन’’न्ति.

… चन्दनो थेरो….