४. नन्दकत्थेरगाथा

२७९. ‘‘धिरत्थु पूरे दुग्गन्धे, मारपक्खे अवस्सुते;

नवसोतानि ते काये, यानि सन्दन्ति सब्बदा.

२८०. ‘‘मा पुराणं अमञ्ञित्थो, मासादेसि तथागते;

सग्गेपि ते न रज्जन्ति, किमङ्गं पन [किमङ्ग पन (सी.)] मानुसे.

२८१. ‘‘ये च खो बाला दुम्मेधा, दुम्मन्ती मोहपारुता;

तादिसा तत्थ रज्जन्ति, मारखित्तम्हि बन्धने.

२८२. ‘‘येसं रागो च दोसो च, अविज्जा च विराजिता;

तादी तत्थ न रज्जन्ति, छिन्नसुत्ता अबन्धना’’ति.

… नन्दको थेरो….