२. भगुत्थेरगाथा
२७१. ‘‘अहं मिद्धेन पकतो, विहारा उपनिक्खमिं;
चङ्कमं अभिरुहन्तो, तत्थेव पपतिं छमा.
२७२. ‘‘गत्तानि परिमज्जित्वा, पुनपारुय्ह चङ्कमं;
चङ्कमे चङ्कमिं सोहं, अज्झत्तं सुसमाहितो.
२७३. ‘‘ततो मे मनसीकारो, योनिसो उदपज्जथ;
आदीनवो पातुरहु, निब्बिदा समतिट्ठथ.
२७४. ‘‘ततो चित्तं विमुच्चि मे, पस्स धम्मसुधम्मतं;
तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासन’’न्ति.
… भगुत्थेरो….