२. भगुत्थेरगाथा

२७१. ‘‘अहं मिद्धेन पकतो, विहारा उपनिक्खमिं;

चङ्कमं अभिरुहन्तो, तत्थेव पपतिं छमा.

२७२. ‘‘गत्तानि परिमज्जित्वा, पुनपारुय्ह चङ्कमं;

चङ्कमे चङ्कमिं सोहं, अज्झत्तं सुसमाहितो.

२७३. ‘‘ततो मे मनसीकारो, योनिसो उदपज्जथ;

आदीनवो पातुरहु, निब्बिदा समतिट्ठथ.

२७४. ‘‘ततो चित्तं विमुच्चि मे, पस्स धम्मसुधम्मतं;

तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासन’’न्ति.

… भगुत्थेरो….