५. मातङ्गपुत्तत्थेरगाथा

२३१. ‘‘अतिसीतं अतिउण्हं, अतिसायमिदं अहु;

इति विस्सट्ठकम्मन्ते, खणा अच्चेन्ति माणवे.

२३२. ‘‘यो च सीतञ्च उण्हञ्च, तिणा भिय्यो न मञ्ञति;

करं पुरिसकिच्चानि, सो सुखा न विहायति.

२३३. ‘‘दब्बं कुसं पोटकिलं, उसीरं मुञ्जपब्बजं;

उरसा पनुदिस्सामि, विवेकमनुब्रूहय’’न्ति.

… मातङ्गपुत्तो थेरो….