५. मातङ्गपुत्तत्थेरगाथा
२३१. ‘‘अतिसीतं अतिउण्हं, अतिसायमिदं अहु;
इति विस्सट्ठकम्मन्ते, खणा अच्चेन्ति माणवे.
२३२. ‘‘यो च सीतञ्च उण्हञ्च, तिणा भिय्यो न मञ्ञति;
करं पुरिसकिच्चानि, सो सुखा न विहायति.
२३३. ‘‘दब्बं कुसं पोटकिलं, उसीरं मुञ्जपब्बजं;
उरसा पनुदिस्सामि, विवेकमनुब्रूहय’’न्ति.
… मातङ्गपुत्तो थेरो….