३. बाकुलत्थेरगाथा

२२५. ‘‘यो पुब्बे करणीयानि, पच्छा सो कातुमिच्छति;

सुखा सो धंसते ठाना, पच्छा च मनुतप्पति.

२२६. ‘‘यञ्हि कयिरा तञ्हि वदे, यं न कयिरा न तं वदे;

अकरोन्तं भासमानं, परिजानन्ति पण्डिता.

२२७. ‘‘सुसुखं वत निब्बानं, सम्मासम्बुद्धदेसितं;

असोकं विरजं खेमं, यत्थ दुक्खं निरुज्झती’’ति.

… बाकुलो [बाक्कुलो (सी.)] थेरो….