३. बाकुलत्थेरगाथा
२२५. ‘‘यो पुब्बे करणीयानि, पच्छा सो कातुमिच्छति;
सुखा सो धंसते ठाना, पच्छा च मनुतप्पति.
२२६. ‘‘यञ्हि कयिरा तञ्हि वदे, यं न कयिरा न तं वदे;
अकरोन्तं भासमानं, परिजानन्ति पण्डिता.
२२७. ‘‘सुसुखं वत निब्बानं, सम्मासम्बुद्धदेसितं;
असोकं विरजं खेमं, यत्थ दुक्खं निरुज्झती’’ति.
… बाकुलो [बाक्कुलो (सी.)] थेरो….