१४. गोतमत्थेरगाथा

२५८. ‘‘संसरं हि निरयं अगच्छिस्सं, पेतलोकमगमं पुनप्पुनं;

दुक्खमम्हिपि तिरच्छानयोनियं, नेकधा हि वुसितं चिरं मया.

२५९. ‘‘मानुसोपि च भवोभिराधितो, सग्गकायमगमं सकिं सकिं;

रूपधातुसु अरूपधातुसु, नेवसञ्ञिसु असञ्ञिसुट्ठितं.

२६०. ‘‘सम्भवा सुविदिता असारका, सङ्खता पचलिता सदेरिता;

तं विदित्वा महमत्तसम्भवं, सन्तिमेव सतिमा समज्झग’’न्ति.

… गोतमो थेरो….