१४. गोतमत्थेरगाथा
२५८. ‘‘संसरं हि निरयं अगच्छिस्सं, पेतलोकमगमं पुनप्पुनं;
दुक्खमम्हिपि तिरच्छानयोनियं, नेकधा हि वुसितं चिरं मया.
२५९. ‘‘मानुसोपि च भवोभिराधितो, सग्गकायमगमं सकिं सकिं;
रूपधातुसु अरूपधातुसु, नेवसञ्ञिसु असञ्ञिसुट्ठितं.
२६०. ‘‘सम्भवा सुविदिता असारका, सङ्खता पचलिता सदेरिता;
तं विदित्वा महमत्तसम्भवं, सन्तिमेव सतिमा समज्झग’’न्ति.
… गोतमो थेरो….