१०. साटिमत्तियत्थेरगाथा

२४६. ‘‘अहु तुय्हं पुरे सद्धा, सा ते अज्ज न विज्जति;

यं तुय्हं तुय्हमेवेतं, नत्थि दुच्चरितं मम.

२४७. ‘‘अनिच्चा हि चला सद्दा, एवं दिट्ठा हि सा मया;

रज्जन्तिपि विरज्जन्ति, तत्थ किं जिय्यते मुनि.

२४८. ‘‘पच्चति मुनिनो भत्तं, थोकं थोकं कुले कुले;

पिण्डिकाय चरिस्सामि, अत्थि जङ्घबलं [जङ्घाबलं (सी.)] ममा’’ति.

… साटिमत्तियो थेरो….