३. आनन्दत्थेरगाथा

१०१७. ‘‘पिसुणेन च कोधनेन च, मच्छरिना च विभूतनन्दिना;

सखितं न करेय्य पण्डितो, पापो कापुरिसेन सङ्गमो.

१०१८. ‘‘सद्धेन च पेसलेन च, पञ्ञवता बहुस्सुतेन च;

सखितं करेय्य पण्डितो, भद्दो सप्पुरिसेन सङ्गमो.

१०१९. ‘‘पस्स चित्तकतं बिम्बं…पे… यस्स नत्थि धुवं ठिति.

१०२०. ‘‘पस्स चित्तकतं बिम्बं…पे… वत्थेहि सोभति.

१०२१. ‘‘अलत्तककता …पे… नो च पारगवेसिनो.

१०२२. ‘‘अट्ठपदकता…पे… नो च पारगवेसिनो.

१०२३. ‘‘अञ्जनीव नवा…पे… नो च पारगवेसिनो.

१०२४. ‘‘बहुस्सुतो चित्तकथी, बुद्धस्स परिचारको;

पन्नभारो विसञ्ञुत्तो, सेय्यं कप्पेति गोतमो.

१०२५. ‘‘खीणासवो विसञ्ञुत्तो, सङ्गातीतो सुनिब्बुतो;

धारेति अन्तिमं देहं, जातिमरणपारगू.

१०२६. ‘‘यस्मिं पतिट्ठिता धम्मा, बुद्धस्सादिच्चबन्धुनो;

निब्बानगमने मग्गे, सोयं तिट्ठति गोतमो.

१०२७. ‘‘द्वासीति बुद्धतो गण्हिं, द्वे सहस्सानि भिक्खुतो;

चतुरासीतिसहस्सानि, ये मे धम्मा पवत्तिनो.

१०२८. ‘‘अप्पस्सुतायं पुरिसो, बलिबद्दोव जीरति;

मंसानि तस्स वड्ढन्ति, पञ्ञा तस्स न वड्ढति.

१०२९. ‘‘बहुस्सुतो अप्पस्सुतं, यो सुतेनातिमञ्ञति;

अन्धो पदीपधारोव, तथेव पटिभाति मं.

१०३०. ‘‘बहुस्सुतं उपासेय्य, सुतञ्च न विनासये;

तं मूलं ब्रह्मचरियस्स, तस्मा धम्मधरो सिया.

१०३१. ‘‘पुब्बापरञ्ञू अत्थञ्ञू, निरुत्तिपदकोविदो;

सुग्गहीतञ्च गण्हाति, अत्थञ्चोपपरिक्खति.

१०३२. ‘‘खन्त्या छन्दिकतो [खन्तिया छन्दितो (?)] होति, उस्सहित्वा तुलेति तं;

समये सो पदहति, अज्झत्तं सुसमाहितो.

१०३३. ‘‘बहुस्सुतं धम्मधरं, सप्पञ्ञं बुद्धसावकं;

धम्मविञ्ञाणमाकङ्खं, तं भजेथ तथाविधं.

१०३४. ‘‘बहुस्सुतो धम्मधरो, कोसारक्खो महेसिनो;

चक्खु सब्बस्स लोकस्स, पूजनीयो बहुस्सुतो.

१०३५. ‘‘धम्मारामो धम्मरतो, धम्मं अनुविचिन्तयं;

धम्मं अनुस्सरं भिक्खु, सद्धम्मा न परिहायति.

१०३६. ‘‘कायमच्छेरगरुनो [गरुको (सी.)], हिय्यमाने [हिय्यमानो (सी.)] अनुट्ठहे;

सरीरसुखगिद्धस्स, कुतो समणफासुता.

१०३७. ‘‘न पक्खन्ति दिसा सब्बा, धम्मा न पटिभन्ति मं;

गते कल्याणमित्तम्हि, अन्धकारंव खायति.

१०३८. ‘‘अब्भतीतसहायस्स, अतीतगतसत्थुनो;

नत्थि एतादिसं मित्तं, यथा कायगता सति.

१०३९. ‘‘ये पुराणा अतीता ते, नवेहि न समेति मे;

स्वज्ज एकोव झायामि, वस्सुपेतोव पक्खिमा.

१०४०. ‘‘दस्सनाय अभिक्कन्ते, नानावेरज्जके बहू;

मा वारयित्थ सोतारो, पस्सन्तु समयो ममं.

१०४१. ‘‘दस्सनाय अभिक्कन्ते, नानावेरज्जके पुथु;

करोति सत्था ओकासं, न निवारेति चक्खुमा.

१०४२. ‘‘पण्णवीसतिवस्सानि, सेखभूतस्स मे सतो;

न कामसञ्ञा उप्पज्जि, पस्स धम्मसुधम्मतं.

१०४३. ‘‘पण्णवीसतिवस्सानि, सेखभूतस्स मे सतो;

न दोससञ्ञा उप्पज्जि, पस्स धम्मसुधम्मतं.

१०४४. ‘‘पण्णवीसतिवस्सानि, भगवन्तं उपट्ठहिं;

मेत्तेन कायकम्मेन, छायाव अनपायिनी [अनुपायिनी (स्या. क.)].

१०४५. ‘‘पण्णवीसतिवस्सानि, भगवन्तं उपट्ठहिं;

मेत्तेन वचीकम्मेन, छायाव अनपायिनी.

१०४६. ‘‘पण्णवीसतिवस्सानि, भगवन्तं उपट्ठहिं;

मेत्तेन मनोकम्मेन, छायाव अनपायिनी.

१०४७. ‘‘बुद्धस्स चङ्कमन्तस्स, पिट्ठितो अनुचङ्कमिं;

धम्मे देसियमानम्हि, ञाणं मे उदपज्जथ.

१०४८. ‘‘अहं सकरणीयोम्हि, सेखो अप्पत्तमानसो;

सत्थु च परिनिब्बानं, यो अम्हं अनुकम्पको.

१०४९. ‘‘तदासि यं भिंसनकं, तदासि लोमहंसनं;

सब्बाकारवरूपेते, सम्बुद्धे परिनिब्बुते.

१०५०. ‘‘बहुस्सुतो धम्मधरो, कोसारक्खो महेसिनो;

चक्खु सब्बस्स लोकस्स, आनन्दो परिनिब्बुतो.

१०५१. ‘‘बहुस्सुतो धम्मधरो, कोसारक्खो महेसिनो;

चक्खु सब्बस्स लोकस्स, अन्धकारे तमोनुदो.

१०५२. ‘‘गतिमन्तो सतिमन्तो, धितिमन्तो च यो इसि;

सद्धम्मधारको थेरो, आनन्दो रतनाकरो.

१०५३. ‘‘परिचिण्णो मया सत्था, कतं बुद्धस्स सासनं;

ओहितो गरुको भारो, नत्थि दानि पुनब्भवो’’ति.

… आनन्दो थेरो….

तिंसनिपातो निट्ठितो.