७. (अपर)-गोतमत्थेरगाथा

५८७. ‘‘विजानेय्य सकं अत्थं, अवलोकेय्याथ पावचनं;

यञ्चेत्थ अस्स पतिरूपं, सामञ्ञं अज्झुपगतस्स.

५८८. ‘‘मित्तं इध च कल्याणं, सिक्खा विपुलं समादानं;

सुस्सूसा च गरूनं, एतं समणस्स पतिरूपं.

५८९. ‘‘बुद्धेसु सगारवता, धम्मे अपचिति यथाभूतं;

सङ्घे च चित्तिकारो, एतं समणस्स पतिरूपं.

५९०. ‘‘आचारगोचरे युत्तो, आजीवो सोधितो अगारय्हो;

चित्तस्स च सण्ठपनं, एतं समणस्स पतिरूपं.

५९१. ‘‘चारित्तं अथ वारित्तं, इरियापथियं पसादनियं;

अधिचित्ते च आयोगो, एतं समणस्स पतिरूपं.

५९२. ‘‘आरञ्ञकानि सेनासनानि, पन्तानि अप्पसद्दानि;

भजितब्बानि मुनिना, एतं समणस्स पतिरूपं.

५९३. ‘‘सीलञ्च बाहुसच्चञ्च, धम्मानं पविचयो यथाभूतं;

सच्चानं अभिसमयो, एतं समणस्स पतिरूपं.

५९४. ‘‘भावेय्य च अनिच्चन्ति, अनत्तसञ्ञं असुभसञ्ञञ्च;

लोकम्हि च अनभिरतिं, एतं समणस्स पतिरूपं.

५९५. ‘‘भावेय्य च बोज्झङ्गे, इद्धिपादानि इन्द्रियानि बलानि;

अट्ठङ्गमग्गमरियं, एतं समणस्स पतिरूपं.

५९६. ‘‘तण्हं पजहेय्य मुनि, समूलके आसवे पदालेय्य;

विहरेय्य विप्पमुत्तो, एतं समणस्स पतिरूप’’न्ति.

… गोतमो थेरो….

दसकनिपातो निट्ठितो.