७. (अपर)-गोतमत्थेरगाथा
५८७. ‘‘विजानेय्य सकं अत्थं, अवलोकेय्याथ पावचनं;
यञ्चेत्थ अस्स पतिरूपं, सामञ्ञं अज्झुपगतस्स.
५८८. ‘‘मित्तं इध च कल्याणं, सिक्खा विपुलं समादानं;
सुस्सूसा च गरूनं, एतं समणस्स पतिरूपं.
५८९. ‘‘बुद्धेसु सगारवता, धम्मे अपचिति यथाभूतं;
सङ्घे च चित्तिकारो, एतं समणस्स पतिरूपं.
५९०. ‘‘आचारगोचरे युत्तो, आजीवो सोधितो अगारय्हो;
चित्तस्स च सण्ठपनं, एतं समणस्स पतिरूपं.
५९१. ‘‘चारित्तं अथ वारित्तं, इरियापथियं पसादनियं;
अधिचित्ते च आयोगो, एतं समणस्स पतिरूपं.
५९२. ‘‘आरञ्ञकानि सेनासनानि, पन्तानि अप्पसद्दानि;
भजितब्बानि मुनिना, एतं समणस्स पतिरूपं.
५९३. ‘‘सीलञ्च बाहुसच्चञ्च, धम्मानं पविचयो यथाभूतं;
सच्चानं अभिसमयो, एतं समणस्स पतिरूपं.
५९४. ‘‘भावेय्य च अनिच्चन्ति, अनत्तसञ्ञं असुभसञ्ञञ्च;
लोकम्हि च अनभिरतिं, एतं समणस्स पतिरूपं.
५९५. ‘‘भावेय्य च बोज्झङ्गे, इद्धिपादानि इन्द्रियानि बलानि;
अट्ठङ्गमग्गमरियं, एतं समणस्स पतिरूपं.
५९६. ‘‘तण्हं पजहेय्य मुनि, समूलके आसवे पदालेय्य;
विहरेय्य विप्पमुत्तो, एतं समणस्स पतिरूप’’न्ति.
… गोतमो थेरो….
दसकनिपातो निट्ठितो.