४. चूळपन्थकत्थेरगाथा

५५७. ‘‘दन्धा मय्हं गती आसि, परिभूतो पुरे अहं;

भाता च मं पणामेसि, ‘गच्छ दानि तुवं घरं’.

५५८. ‘‘सोहं पणामितो सन्तो [भाता (अट्ठ.)], सङ्घारामस्स कोट्ठके;

दुम्मनो तत्थ अट्ठासिं, सासनस्मिं अपेक्खवा.

५५९. ‘‘भगवा तत्थ आगच्छि [आगञ्छि (सी. पी.)], सीसं मय्हं परामसि;

बाहाय मं गहेत्वान, सङ्घारामं पवेसयि.

५६०. ‘‘अनुकम्पाय मे सत्था, पादासि पादपुञ्छनिं;

‘एतं सुद्धं अधिट्ठेहि, एकमन्तं स्वधिट्ठितं’.

५६१. ‘‘तस्साहं वचनं सुत्वा, विहासिं सासने रतो;

समाधिं पटिपादेसिं, उत्तमत्थस्स पत्तिया.

५६२. ‘‘पुब्बेनिवासं जानामि, दिब्बचक्खु विसोधितं;

तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासनं.

५६३. ‘‘सहस्सक्खत्तुमत्तानं, निम्मिनित्वान पन्थको;

निसीदम्बवने रम्मे, याव कालप्पवेदना.

५६४. ‘‘ततो मे सत्था पाहेसि, दूतं कालप्पवेदकं;

पवेदितम्हि कालम्हि, वेहासादुपसङ्कमिं [वेहासानुपसङ्कमिं (स्या. क.)].

५६५. ‘‘वन्दित्वा सत्थुनो पादे, एकमन्तं निसीदहं;

निसिन्नं मं विदित्वान, अथ सत्था पटिग्गहि.

५६६. ‘‘आयागो सब्बलोकस्स, आहुतीनं पटिग्गहो;

पुञ्ञक्खेत्तं मनुस्सानं, पटिगण्हित्थ दक्खिण’’न्ति.

… चूळपन्थको थेरो….