१०. पुण्णमासत्थेरगाथा

१०. ‘‘विहरि अपेक्खं इध वा हुरं वा, यो वेदगू समितो यतत्तो;

सब्बेसु धम्मेसु अनूपलित्तो, लोकस्स जञ्ञा उदयब्बयञ्चा’’ति.

इत्थं सुदं आयस्मा पुण्णमासो थेरो गाथं अभासित्थाति.

वग्गो पठमो निट्ठितो.

तस्सुद्दानं –

सुभूति कोट्ठिको थेरो, कङ्खारेवतसम्मतो;

मन्ताणिपुत्तो दब्बो च, सीतवनियो च भल्लियो;

वीरो पिलिन्दवच्छो च, पुण्णमासो तमोनुदोति.