१. सुभूतित्थेरगाथा

१. ‘‘छन्ना मे कुटिका सुखा निवाता, वस्स देव यथासुखं;

चित्तं मे सुसमाहितं विमुत्तं, आतापी विहरामि वस्स देवा’’ति.

इत्थं सुदं [इत्थं सुमं (क. अट्ठ.)] आयस्मा सुभूतित्थेरो गाथं अभासित्थाति.