७. सत्तपुत्तखादपेतिवत्थु
३५. ‘‘नग्गा दुब्बण्णरूपासि, दुग्गन्धा पूति वायसि;
मक्खिकाहि परिकिण्णा, का नु त्वं इध तिट्ठसी’’ति.
३६. ‘‘अहं भदन्ते पेतीम्हि, दुग्गता यमलोकिका;
पापकम्मं करित्वान, पेतलोकं इतो गता.
३७. ‘‘कालेन सत्त पुत्तानि, सायं सत्त पुनापरे;
विजायित्वान खादामि, तेपि ना होन्ति मे अलं.
३८. ‘‘परिडय्हति धूमायति, खुदाय हदयं मम;
निब्बुतिं नाधिगच्छामि, अग्गिदड्ढाव आतपे’’ति.
३९. ‘‘किं नु कायेन वाचाय, मनसा दुक्कटं कतं;
किस्स कम्मविपाकेन, पुत्तमंसानि खादसी’’ति.
४०. ‘‘अहू मय्हं दुवे पुत्ता, उभो सम्पत्तयोब्बना;
साहं पुत्तबलूपेता, सामिकं अतिमञ्ञिसं.
४१. ‘‘ततो मे सामिको कुद्धो, सपत्तिं मय्हमानयि;
सा च गब्भं अलभित्थ, तस्सा पापं अचेतयिं.
४२. ‘‘साहं पदुट्ठमनसा, अकरिं गब्भपातनं;
तस्सा तेमासिको गब्भो, पुब्बलोहितको [पुब्बलोहितको (क.)] पति.
४३. ‘‘तदस्सा माता कुपिता, मय्हं ञाती समानयि;
सपथञ्च मं कारेसि, परिभासापयी च मं.
४४. ‘‘साहं घोरञ्च सपथं, मुसावादं अभासिसं;
‘पुत्तमंसानि खादामि, सचे तं पकतं मया’.
४५. ‘‘तस्स कम्मस्स विपाकेन, मुसावादस्स चूभयं;
पुत्तमंसानि खादामि, पुब्बलोहितमक्खिता’’ति.
सत्तपुत्तखादपेतिवत्थु सत्तमं.