७. सत्तपुत्तखादपेतिवत्थु

३५. ‘‘नग्गा दुब्बण्णरूपासि, दुग्गन्धा पूति वायसि;

मक्खिकाहि परिकिण्णा, का नु त्वं इध तिट्ठसी’’ति.

३६. ‘‘अहं भदन्ते पेतीम्हि, दुग्गता यमलोकिका;

पापकम्मं करित्वान, पेतलोकं इतो गता.

३७. ‘‘कालेन सत्त पुत्तानि, सायं सत्त पुनापरे;

विजायित्वान खादामि, तेपि ना होन्ति मे अलं.

३८. ‘‘परिडय्हति धूमायति, खुदाय हदयं मम;

निब्बुतिं नाधिगच्छामि, अग्गिदड्ढाव आतपे’’ति.

३९. ‘‘किं नु कायेन वाचाय, मनसा दुक्कटं कतं;

किस्स कम्मविपाकेन, पुत्तमंसानि खादसी’’ति.

४०. ‘‘अहू मय्हं दुवे पुत्ता, उभो सम्पत्तयोब्बना;

साहं पुत्तबलूपेता, सामिकं अतिमञ्ञिसं.

४१. ‘‘ततो मे सामिको कुद्धो, सपत्तिं मय्हमानयि;

सा च गब्भं अलभित्थ, तस्सा पापं अचेतयिं.

४२. ‘‘साहं पदुट्ठमनसा, अकरिं गब्भपातनं;

तस्सा तेमासिको गब्भो, पुब्बलोहितको [पुब्बलोहितको (क.)] पति.

४३. ‘‘तदस्सा माता कुपिता, मय्हं ञाती समानयि;

सपथञ्च मं कारेसि, परिभासापयी च मं.

४४. ‘‘साहं घोरञ्च सपथं, मुसावादं अभासिसं;

‘पुत्तमंसानि खादामि, सचे तं पकतं मया’.

४५. ‘‘तस्स कम्मस्स विपाकेन, मुसावादस्स चूभयं;

पुत्तमंसानि खादामि, पुब्बलोहितमक्खिता’’ति.

सत्तपुत्तखादपेतिवत्थु सत्तमं.