२०-२४. ञाणपञ्चकनिद्देसो

७५. कथं अभिञ्ञापञ्ञा ञातट्ठे ञाणं, परिञ्ञापञ्ञा तीरणट्ठे ञाणं, पहानेपञ्ञा परिच्चागट्ठे ञाणं, भावना पञ्ञा एकरसट्ठे ञाणं, सच्छिकिरियापञ्ञा फस्सनट्ठे ञाणं? ये ये धम्मा अभिञ्ञाता होन्ति, ते ते धम्मा ञाता होन्ति. ये ये धम्मा परिञ्ञाता होन्ति, ते ते धम्मा तीरिता होन्ति. ये ये धम्मा पहीना होन्ति, ते ते धम्मा परिच्चत्ता होन्ति. ये ये धम्मा भाविता होन्ति, ते ते धम्मा एकरसा होन्ति. ये ये धम्मा सच्छिकता होन्ति, ते ते धम्मा फस्सिता होन्ति. तं ञातट्ठेन ञाणं, पजाननट्ठेन पञ्ञा. तेन वुच्चति – ‘‘अभिञ्ञा पञ्ञा ञातट्ठे ञाणं, परिञ्ञा पञ्ञा तीरणट्ठे ञाणं, पहाने पञ्ञा परिच्चागट्ठे ञाणं, भावना पञ्ञा एकरसट्ठे ञाणं, सच्छिकिरिया पञ्ञा फुसनट्ठे ञाणं’’.

ञाणपञ्चकनिद्देसो चतुवीसतिमो.