१४. पोसालमाणवपुच्छा

१३७. ‘‘यो अतीतं आदिसति, [इच्चायस्मा पोसालो]

अनेजो छिन्नसंसयो;

पारगुं सब्बधम्मानं, अत्थि पञ्हेन आगमं.

१३८. ‘‘विभूतरूपसञ्ञिस्स, सब्बकायप्पहायिनो;

अज्झत्तञ्च बहिद्धा च, नत्थि किञ्चीति पस्सतो;

ञाणं सक्कानुपुच्छामि, कथं नेय्यो तथाविधो’’.

१३९. ‘‘विञ्ञाणट्ठितियो सब्बा, [पोसालाति भगवा]

अभिजानं तथागतो;

तिट्ठन्तमेनं जानाति, विमुत्तं तप्परायणं.

१४०. ‘‘आकिञ्चञ्ञसम्भवं ञत्वा, नन्दी संयोजनं इति;

एवमेतं अभिञ्ञाय, ततो तत्थ विपस्सति;

एतं [एवं (स्या. क.)] ञाणं तथं तस्स, ब्राह्मणस्स वुसीमतो’’ति.

पोसालमाणवपुच्छा चुद्दसमा.