१४. पोसालमाणवपुच्छा
१३७. ‘‘यो अतीतं आदिसति, [इच्चायस्मा पोसालो]
अनेजो छिन्नसंसयो;
पारगुं सब्बधम्मानं, अत्थि पञ्हेन आगमं.
१३८. ‘‘विभूतरूपसञ्ञिस्स, सब्बकायप्पहायिनो;
अज्झत्तञ्च बहिद्धा च, नत्थि किञ्चीति पस्सतो;
ञाणं सक्कानुपुच्छामि, कथं नेय्यो तथाविधो’’.
१३९. ‘‘विञ्ञाणट्ठितियो सब्बा, [पोसालाति भगवा]
अभिजानं तथागतो;
तिट्ठन्तमेनं जानाति, विमुत्तं तप्परायणं.
१४०. ‘‘आकिञ्चञ्ञसम्भवं ञत्वा, नन्दी संयोजनं इति;
एवमेतं अभिञ्ञाय, ततो तत्थ विपस्सति;
एतं [एवं (स्या. क.)] ञाणं तथं तस्स, ब्राह्मणस्स वुसीमतो’’ति.
पोसालमाणवपुच्छा चुद्दसमा.