१२. भद्रावुधमाणवपुच्छा

१२६. ‘‘ओकञ्जहं तण्हच्छिदं अनेजं, [इच्चायस्मा भद्रावुधो]

नन्दिञ्जहं ओघतिण्णं विमुत्तं;

कप्पञ्जहं अभियाचे सुमेधं, सुत्वान नागस्स अपनमिस्सन्ति इतो.

१२७. ‘‘नानाजना जनपदेहि सङ्गता,

तव वीर वाक्यं अभिकङ्खमाना;

तेसं तुवं साधु वियाकरोहि, तथा हि ते विदितो एस धम्मो’’.

१२८. ‘‘आदानतण्हं विनयेथ सब्बं, [भद्रावुधाति भगवा]

उद्धं अधो तिरियञ्चापि मज्झे;

यं यञ्हि लोकस्मिमुपादियन्ति, तेनेव मारो अन्वेति जन्तुं.

१२९. ‘‘तस्मा पजानं न उपादियेथ, भिक्खु सतो किञ्चनं सब्बलोके;

आदानसत्ते इति पेक्खमानो, पजं इमं मच्चुधेय्ये विसत्त’’न्ति.

भद्रावुधमाणवपुच्छा द्वादसमा.