४. ब्रह्मलोकपञ्हो

४. राजा आह ‘‘भन्ते नागसेन, कीवदूरो इतो ब्रह्मलोको’’ति? ‘‘दूरो खो, महाराज, इतो ब्रह्मलोको कूटागारमत्ता सिला तम्हा पतिता अहोरत्तेन अट्ठचत्तालीसयोजनसहस्सानि भस्समाना चतूहि मासेहि पथवियं पतिट्ठहेय्या’’ति.

‘‘भन्ते नागसेन, तुम्हे एवं भणथ ‘सेय्यथापि बलवा पुरिसो समिञ्जितं वा बाहं पसारेय्य, पसारितं वा बाहं समिञ्जेय्य, एवमेव इद्धिमा भिक्खु चेतोवसिप्पत्तो जम्बुदीपे अन्तरहितो ब्रह्मलोके पातुभवेय्या’ति एतं वचनं न सद्दहामि, एवं अतिसीघं ताव बहूनि योजनसतानि गच्छिस्सती’’ति.

थेरो आह ‘‘कुहिं पन, महाराज, तव जातभूमी’’ति? ‘‘अत्थि, भन्ते, अलसन्दो नाम दीपो, तत्थाहं जातो’’ति. ‘‘कीव दूरो, महाराज, इतो अलसन्दो होती’’ति? ‘‘द्विमत्तानि, भन्ते, योजनसतानी’’ति. ‘‘अभिजानासि नु त्वं, महाराज, तत्थ किञ्चिदेव करणीयं करित्वा सरिता’’ति? ‘‘आम, भन्ते, सरामी’’ति. ‘‘लहुं खो त्वं, महाराज, गतोसि द्विमत्तानि योजनसतानी’’ति.

‘‘कल्लोसि, भन्ते नागसेना’’ति.

ब्रह्मलोकपञ्हो चतुत्थो.