७. सरागवीतरागनानाकरणपञ्हो

७. राजा आह ‘‘भन्ते नागसेन, किं नानाकरणं सरागस्स च वीतरागस्स चा’’ति? ‘‘एको खो, महाराज, अज्झोसितो, एको अनज्झोसितो’’ति. ‘‘किं एतं, भन्ते, अज्झोसितो अनज्झोसितो नामा’’ति? ‘‘एको खो, महाराज, अत्थिको, एको अनत्थिको’’ति. ‘‘पस्सामहं, भन्ते, एवरूपं यो च सरागो, यो च वीतरागो, सब्बोपेसो सोभनं येव इच्छति खादनीयं वा भोजनीयं वा, न कोचि पापकं इच्छती’’ति. ‘‘अवीतरागो खो, महाराज, रसपटिसंवेदी च रसरागपटिसंवेदी च भोजनं भुञ्जति, वीतरागो पन रसपटिसंवेदी भोजनं भुञ्जति, नो च खो रसरागपटिसंवेदी’’ति.

‘‘कल्लोसि, भन्ते नागसेना’’ति.

सरागवीतरागनानाकरणपञ्हो सत्तमो.