५. असङ्कमनपटिसन्दहनपञ्हो

५. राजा आह ‘‘भन्ते नागसेन, न च सङ्कमति पटिसन्दहति चा’’ति? ‘‘आम, महाराज, न च सङ्कमति पटिसन्दहति चा’’ति. ‘‘कथं, भन्ते नागसेन, न च सङ्कमति पटिसन्दहति च, ओपम्मं करोही’’ति? ‘‘यथा, महाराज, कोचिदेव पुरिसो पदीपतो पदीपं पदीपेय्य, किंनु खो सो, महाराज, पदीपो पदीपम्हा सङ्कन्तो’’ति? ‘‘न हि, भन्ते’’ति. ‘‘एवमेव खो, महाराज, न च सङ्कमति पटिसन्दहति चा’’ति.

‘‘भिय्यो ओपम्मं करोही’’ति. ‘‘अभिजानासि नु, त्वं महाराज, दहरको सन्तो सिलोकाचरियस्स सन्तिके किञ्चि सिलोकं गहित’’न्ति? ‘‘आम, भन्ते’’ति. ‘‘किंनु खो, महाराज, सो सिलोको आचरियम्हा सङ्कन्तो’’ति? ‘‘न हि, भन्ते’’ति. ‘‘एवमेव खो, महाराज, न च सङ्कमति पटिसन्दहति चाति.

‘‘कल्लोसि, भन्ते नागसेना’’ति.

असङ्कमनपटिसन्दहनपञ्हो पञ्चमो.