९. वेदनालक्खणपञ्हो

९. ‘‘भन्ते नागसेन, किंलक्खणा वेदना’’ति? ‘‘वेदयितलक्खणा, महाराज, वेदना अनुभवनलक्खणा चा’’ति.

‘‘ओपम्मं करोही’’ति. ‘‘यथा, महाराज, कोचिदेव पुरिसो रञ्ञो अधिकारं करेय्य, तस्स राजा तुट्ठो अधिकारं ददेय्य, सो तेन अधिकारेन पञ्चहि कामगुणेहि समप्पितो समङ्गिभूतो परिचरेय्य, तस्स एवमस्स ‘मया खो पुब्बे रञ्ञो अधिकारो कतो, तस्स मे राजा तुट्ठो अधिकारं अदासि, स्वाहं ततोनिदानं इमं एवरूपं वेदनं वेदयामी’ति.

‘‘यथा वा पन, महाराज, कोचिदेव पुरिसो कुसलं कम्मं कत्वा कायस्स भेदा परं मरणा सुगतिं सग्गं लोकं उपपज्जेय्य, सो च तत्थ दिब्बेहि पञ्चहि कामगुणेहि समप्पितो समङ्गिभूतो परिचरेय्य, तस्स एवमस्स ‘स्वाहं खो पुब्बे कुसलं कम्मं अकासिं, सोहं ततोनिदानं इमं एवरूपं वेदनं वेदयामी’ति, एवं खो, महाराज, वेदयितलक्खणा वेदना अनुभवनलक्खणा चा’’ति.

‘‘कल्लोसि, भन्ते नागसेना’’ति.

वेदनालक्खणपञ्हो नवमो.