२. धातुसुत्तं
५१. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –
‘‘तिस्सो इमा, भिक्खवे, धातुयो. कतमा तिस्सो? रूपधातु, अरूपधातु, निरोधधातु – इमा खो, भिक्खवे, तिस्सो धातुयो’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –
‘‘रूपधातुं [रूपधातु (सब्बत्थ)] परिञ्ञाय, अरूपेसु असण्ठिता;
निरोधे ये विमुच्चन्ति, ते जना मच्चुहायिनो.
‘‘कायेन अमतं धातुं, फुसयित्वा [फुस्सयित्वा (स्या.), फस्सयित्वा (पी.)] निरूपधिं;
उपधिप्पटिनिस्सग्गं, सच्छिकत्वा अनासवो;
देसेति सम्मासम्बुद्धो, असोकं विरजं पद’’न्ति.
अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. दुतियं.