१०. जागरियसुत्तं

४७. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘जागरो चस्स, भिक्खवे, भिक्खु विहरेय्य सतो सम्पजानो समाहितो पमुदितो विप्पसन्नो च तत्थ कालविपस्सी च कुसलेसु धम्मेसु. जागरस्स, भिक्खवे, भिक्खुनो विहरतो सतस्स सम्पजानस्स समाहितस्स पमुदितस्स विप्पसन्नस्स तत्थ कालविपस्सिनो कुसलेसु धम्मेसु द्विन्नं फलानं अञ्ञतरं फलं पाटिकङ्खं – दिट्ठेव धम्मे अञ्ञा, सति वा उपादिसेसे अनागामिता’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘जागरन्ता सुणाथेतं, ये सुत्ता ते पबुज्झथ;

सुत्ता जागरितं सेय्यो, नत्थि जागरतो भयं.

‘‘यो जागरो च सतिमा सम्पजानो, समाहितो मुदितो विप्पसन्नो च;

कालेन सो सम्मा धम्मं परिवीमंसमानो, एकोदिभूतो विहने तमं सो.

‘‘तस्मा हवे जागरियं भजेथ, आतापी भिक्खु निपको झानलाभी;

संयोजनं जातिजराय छेत्वा, इधेव सम्बोधिमनुत्तरं फुसे’’ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. दसमं.