५. मक्खसुत्तं

५. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘एकधम्मं, भिक्खवे, पजहथ; अहं वो पाटिभोगो अनागामिताय. कतमं एकधम्मं? मक्खं, भिक्खवे, एकधम्मं पजहथ; अहं वो पाटिभोगो अनागामिताया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘येन मक्खेन मक्खासे [मक्खितासे (स्या.)], सत्ता गच्छन्ति दुग्गतिं;

तं मक्खं सम्मदञ्ञाय, पजहन्ति विपस्सिनो;

पहाय न पुनायन्ति, इमं लोकं कुदाचन’’न्ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. पञ्चमं.