१०. दोसपरिञ्ञासुत्तं

१०. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘दोसं, भिक्खवे, अनभिजानं अपरिजानं तत्थ चित्तं अविराजयं अप्पजहं अभब्बो दुक्खक्खयाय. दोसञ्च खो, भिक्खवे, अभिजानं परिजानं तत्थ चित्तं विराजयं पजहं भब्बो दुक्खक्खयाया’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘येन दोसेन दुट्ठासे, सत्ता गच्छन्ति दुग्गतिं;

तं दोसं सम्मदञ्ञाय, पजहन्ति विपस्सिनो;

पहाय न पुनायन्ति, इमं लोकं कुदाचन’’न्ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. दसमं.

पठमो वग्गो निट्ठितो.

तस्सुद्दानं –

रागदोसा अथ मोहो, कोधमक्खा मानं सब्बं;

मानतो रागदोसा पुन द्वे, पकासिता वग्गमाहु पठमन्ति.