२६. ब्राह्मणवग्गो

३८३. छिन्द सोतं परक्कम्म, कामे पनुद ब्राह्मण;

सङ्खारानं खयं ञत्वा, अकतञ्ञूसि ब्राह्मण.

३८४. यदा द्वयेसु धम्मेसु, पारगू होति ब्राह्मणो;

अथस्स सब्बे संयोगा, अत्थं गच्छन्ति जानतो.

३८५. यस्स पारं अपारं वा, पारापारं न विज्जति;

वीतद्दरं विसंयुत्तं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

३८६. झायिं विरजमासीनं, कतकिच्चमनासवं;

उत्तमत्थमनुप्पत्तं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

३८७. दिवा तपति आदिच्चो, रत्तिमाभाति चन्दिमा;

सन्नद्धो खत्तियो तपति, झायी तपति ब्राह्मणो;

अथ सब्बमहोरत्तिं [सब्बमहोरत्तं (?)], बुद्धो तपति तेजसा.

३८८. बाहितपापोति ब्राह्मणो, समचरिया समणोति वुच्चति;

पब्बाजयमत्तनो मलं, तस्मा ‘‘पब्बजितो’’ति वुच्चति.

३८९. न ब्राह्मणस्स पहरेय्य, नास्स मुञ्चेथ ब्राह्मणो;

धी [धि (स्या. ब्याकरणेसु)] ब्राह्मणस्स हन्तारं, ततो धी यस्स [यो + अस्स = यस्स] मुञ्चति.

३९०. न ब्राह्मणस्सेतदकिञ्चि सेय्यो, यदा निसेधो मनसो पियेहि;

यतो यतो हिंसमनो निवत्तति, ततो ततो सम्मतिमेव दुक्खं.

३९१. यस्स कायेन वाचाय, मनसा नत्थि दुक्कटं;

संवुतं तीहि ठानेहि, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

३९२. यम्हा धम्मं विजानेय्य, सम्मासम्बुद्धदेसितं;

सक्कच्चं तं नमस्सेय्य, अग्गिहुत्तंव ब्राह्मणो.

३९३. न जटाहि न गोत्तेन, न जच्चा होति ब्राह्मणो;

यम्हि सच्चञ्च धम्मो च, सो सुची सो च ब्राह्मणो.

३९४. किं ते जटाहि दुम्मेध, किं ते अजिनसाटिया;

अब्भन्तरं ते गहनं, बाहिरं परिमज्जसि.

३९५. पंसुकूलधरं जन्तुं, किसं धमनिसन्थतं;

एकं वनस्मिं झायन्तं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

३९६. न चाहं ब्राह्मणं ब्रूमि, योनिजं मत्तिसम्भवं;

भोवादि नाम सो होति, सचे होति सकिञ्चनो;

अकिञ्चनं अनादानं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

३९७. सब्बसंयोजनं छेत्वा, यो वे न परितस्सति;

सङ्गातिगं विसंयुत्तं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

३९८. छेत्वा नद्धिं [नन्धिं (क. सी.), नन्दिं (पी.)] वरत्तञ्च, सन्दानं [सन्दामं (सी.)] सहनुक्कमं;

उक्खित्तपलिघं बुद्धं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

३९९. अक्कोसं वधबन्धञ्च, अदुट्ठो यो तितिक्खति;

खन्तीबलं बलानीकं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४००. अक्कोधनं वतवन्तं, सीलवन्तं अनुस्सदं;

दन्तं अन्तिमसारीरं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४०१. वारि पोक्खरपत्तेव, आरग्गेरिव सासपो;

यो न लिम्पति [लिप्पति (सी. पी.)] कामेसु, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४०२. यो दुक्खस्स पजानाति, इधेव खयमत्तनो;

पन्नभारं विसंयुत्तं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४०३. गम्भीरपञ्ञं मेधाविं, मग्गामग्गस्स कोविदं;

उत्तमत्थमनुप्पत्तं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४०४. असंसट्ठं गहट्ठेहि, अनागारेहि चूभयं;

अनोकसारिमप्पिच्छं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४०५. निधाय दण्डं भूतेसु, तसेसु थावरेसु च;

यो न हन्ति न घातेति, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४०६. अविरुद्धं विरुद्धेसु, अत्तदण्डेसु निब्बुतं;

सादानेसु अनादानं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४०७. यस्स रागो च दोसो च, मानो मक्खो च पातितो;

सासपोरिव आरग्गा [आरग्गे (क.)], तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४०८. अकक्कसं विञ्ञापनिं, गिरं सच्चमुदीरये;

याय नाभिसजे कञ्चि [किञ्चि (क.)], तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४०९. योध दीघं व रस्सं वा, अणुं थूलं सुभासुभं;

लोके अदिन्नं नादियति [नादेति (म. नि. २.४५९)], तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४१०. आसा यस्स न विज्जन्ति, अस्मिं लोके परम्हि च;

निरासासं [निरासयं (सी. स्या. पी.), निरासकं (?)] विसंयुत्तं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४११. यस्सालया न विज्जन्ति, अञ्ञाय अकथंकथी;

अमतोगधमनुप्पत्तं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४१२. योध पुञ्ञञ्च पापञ्च, उभो सङ्गमुपच्चगा;

असोकं विरजं सुद्धं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४१३. चन्दंव विमलं सुद्धं, विप्पसन्नमनाविलं;

नन्दीभवपरिक्खीणं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४१४. योमं [यो इमं (सी. स्या. कं. पी.)] पलिपथं दुग्गं, संसारं मोहमच्चगा;

तिण्णो पारगतो [पारगतो (सी. स्या. कं. पी.)] झायी, अनेजो अकथंकथी;

अनुपादाय निब्बुतो, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४१५. योध कामे पहन्त्वान [पहत्वान (सी. पी.)], अनागारो परिब्बजे;

कामभवपरिक्खीणं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं [इदं गाथाद्वयं विदेसपोत्थकेसु सकिदेव दस्सितं].

४१६. योध तण्हं पहन्त्वान, अनागारो परिब्बजे;

तण्हाभवपरिक्खीणं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४१७. हित्वा मानुसकं योगं, दिब्बं योगं उपच्चगा;

सब्बयोगविसंयुत्तं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४१८. हित्वा रतिञ्च अरतिञ्च, सीतिभूतं निरूपधिं;

सब्बलोकाभिभुं वीरं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४१९. चुतिं यो वेदि सत्तानं, उपपत्तिञ्च सब्बसो;

असत्तं सुगतं बुद्धं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४२०. यस्स गतिं न जानन्ति, देवा गन्धब्बमानुसा;

खीणासवं अरहन्तं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४२१. यस्स पुरे च पच्छा च, मज्झे च नत्थि किञ्चनं;

अकिञ्चनं अनादानं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४२२. उसभं पवरं वीरं, महेसिं विजिताविनं;

अनेजं न्हातकं [नहातकं (सी. स्या. कं पी.)] बुद्धं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

४२३. पुब्बेनिवासं यो वेदि, सग्गापायञ्च पस्सति,

अथो जातिक्खयं पत्तो, अभिञ्ञावोसितो मुनि;

सब्बवोसितवोसानं, तमहं ब्रूमि ब्राह्मणं.

ब्राह्मणवग्गो छब्बीसतिमो निट्ठितो.