१. रतनचङ्कमनकण्डं
१. ब्रह्मा च लोकाधिपती सहम्पती [सहम्पति (स्या. कं.)], कतञ्जली अनधिवरं अयाचथ;
‘‘सन्तीध सत्ताप्परजक्खजातिका, देसेहि धम्मं अनुकम्पिमं पजं’’.
२. सम्पन्नविज्जाचरणस्स तादिनो, जुतिन्धरस्सन्तिमदेहधारिनो;
तथागतस्सप्पटिपुग्गलस्स, उप्पज्जि कारुञ्ञता सब्बसत्ते.
३. ‘‘न हेते जानन्ति सदेवमानुसा, बुद्धो अयं कीदिसको नरुत्तमो;
इद्धिबलं पञ्ञाबलञ्च कीदिसं, बुद्धबलं लोकहितस्स कीदिसं.
४. ‘‘न हेते जानन्ति सदेवमानुसा, बुद्धो अयं एदिसको नरुत्तमो;
इद्धिबलं पञ्ञाबलञ्च एदिसं, बुद्धबलं लोकहितस्स एदिसं.
५. ‘‘हन्दाहं दस्सयिस्सामि, बुद्धबलमनुत्तरं;
चङ्कमं मापयिस्सामि, नभे रतनमण्डितं’’.
६. भुम्मा महाराजिका तावतिंसा, यामा च देवा तुसिता च निम्मिता;
परनिम्मिता येपि च ब्रह्मकायिका, आनन्दिता विपुलमकंसु घोसं.
७. ओभासिता च पथवी सदेवका, पुथू च लोकन्तरिका असंवुता;
तमो च तिब्बो विहतो तदा अहु, दिस्वान अच्छेरकं पाटिहीरं.
८. सदेवगन्धब्बमनुस्सरक्खसे, आभा उळारा विपुला अजायथ;
इमस्मिं लोके परस्मिञ्चोभयस्मिं [परस्मिं चूभये (स्या. कं.)], अधो च उद्धं तिरियञ्च वित्थतं.
९. सत्तुत्तमो अनधिवरो विनायको, सत्था अहू देवमनुस्सपूजितो;
महानुभावो सतपुञ्ञलक्खणो, दस्सेसि अच्छेरकं पाटिहीरं.
१०. सो याचितो देववरेन चक्खुमा, अत्थं समेक्खित्वा तदा नरुत्तमो;
चङ्कमं [चङ्कमं तत्थ (सी.)] मापयि लोकनायको, सुनिट्ठितं सब्बरतननिम्मितं.
११. इद्धी च आदेसनानुसासनी, तिपाटिहीरे भगवा वसी अहु;
चङ्कमं मापयि लोकनायको, सुनिट्ठितं सब्बरतननिम्मितं.
१२. दससहस्सीलोकधातुया, सिनेरुपब्बतुत्तमे;
थम्भेव दस्सेसि पटिपाटिया, चङ्कमे रतनामये.
१३. दससहस्सी अतिक्कम्म, चङ्कमं मापयी जिनो;
सब्बसोण्णमया पस्से, चङ्कमे रतनामये.
१४. तुलासङ्घाटानुवग्गा, सोवण्णफलकत्थता;
वेदिका सब्बसोवण्णा, दुभतो पस्सेसु निम्मिता.
१५. मणिमुत्तावालुकाकिण्णा, निम्मितो रतनामयो;
ओभासेति दिसा सब्बा, सतरंसीव उग्गतो.
१६. तस्मिं चङ्कमने धीरो, द्वत्तिंसवरलक्खणो;
विरोचमानो सम्बुद्धो, चङ्कमे चङ्कमी जिनो.
१७. दिब्बं मन्दारवं पुप्फं, पदुमं पारिछत्तकं;
चङ्कमने ओकिरन्ति, सब्बे देवा समागता.
१८. पस्सन्ति तं देवसङ्घा, दससहस्सी पमोदिता;
नमस्समाना निपतन्ति, तुट्ठहट्ठा पमोदिता.
१९. तावतिंसा च यामा च, तुसिता चापि देवता;
निम्मानरतिनो देवा, ये देवा वसवत्तिनो;
उदग्गचित्ता सुमना, पस्सन्ति लोकनायकं.
२०. सदेवगन्धब्बमनुस्सरक्खसा, नागा सुपण्णा अथ वापि किन्नरा;
पस्सन्ति तं लोकहितानुकम्पकं, नभेव अच्चुग्गतचन्दमण्डलं.
२१. आभस्सरा सुभकिण्हा, वेहप्फला अकनिट्ठा च देवता;
सुसुद्धसुक्कवत्थवसना, तिट्ठन्ति पञ्जलीकता.
२२. मुञ्चन्ति पुप्फं पन पञ्चवण्णिकं, मन्दारवं चन्दनचुण्णमिस्सितं;
भमेन्ति चेलानि च अम्बरे तदा, ‘‘अहो जिनो लोकहितानुकम्पको.
२३. ‘‘तुवं सत्था च केतू च, धजो यूपो च पाणिनं;
परायनो पतिट्ठा च, दीपो च द्विपदुत्तमो [दिपदुत्तमो (सी. स्या.)].
२४. ‘‘दससहस्सीलोकधातुया, देवतायो महिद्धिका;
परिवारेत्वा नमस्सन्ति, तुट्ठहट्ठा पमोदिता.
२५. ‘‘देवता देवकञ्ञा च, पसन्ना तुट्ठमानसा;
पञ्चवण्णिकपुप्फेहि, पूजयन्ति नरासभं.
२६. ‘‘पस्सन्ति तं देवसङ्घा, पसन्ना तुट्ठमानसा;
पञ्चवण्णिकपुप्फेहि, पूजयन्ति नरासभं.
२७. ‘‘अहो अच्छरियं लोके, अब्भुतं लोमहंसनं;
न मेदिसं भूतपुब्बं, अच्छेरं लोमहंसनं’’.
२८. सकसकम्हि भवने, निसीदित्वान देवता;
हसन्ति ता महाहसितं, दिस्वानच्छेरकं नभे.
२९. आकासट्ठा च भूमट्ठा, तिणपन्थनिवासिनो;
कतञ्जली नमस्सन्ति, तुट्ठहट्ठा पमोदिता.
३०. येपि दीघायुका नागा, पुञ्ञवन्तो महिद्धिका;
पमोदिता नमस्सन्ति, पूजयन्ति नरुत्तमं.
३१. सङ्गीतियो पवत्तेन्ति, अम्बरे अनिलञ्जसे;
चम्मनद्धानि वादेन्ति, दिस्वानच्छेरकं नभे.
३२. सङ्खा च पणवा चेव, अथोपि डिण्डिमा [डेण्डिमा (सी.)] बहू;
अन्तलिक्खस्मिं वज्जन्ति, दिस्वानच्छेरकं नभे.
३३. अब्भुतो वत नो अज्ज, उप्पज्जि लोमहंसनो;
धुवमत्थसिद्धिं लभाम, खणो नो पटिपादितो.
३४. बुद्धोति तेसं सुत्वान, पीति उप्पज्जि तावदे;
बुद्धो बुद्धोति कथयन्ता, तिट्ठन्ति पञ्जलीकता.
३५. हिङ्कारा साधुकारा च [हिङ्कारं साधुकारञ्च (सी. स्या.)], उक्कुट्ठि सम्पहंसनं [सम्पसादनं (सी.), सम्पनादनं (स्या.)];
पजा च विविधा गगने, वत्तेन्ति पञ्जलीकता.
३६. गायन्ति सेळेन्ति च वादयन्ति च, भुजानि पोथेन्ति च नच्चयन्ति च;
मुञ्चन्ति पुप्फं पन पञ्चवण्णिकं, मन्दारवं चन्दनचुण्णमिस्सितं.
३७. ‘‘यथा तुय्हं महावीर, पादेसु चक्कलक्खणं;
धजवजिरपटाका, वड्ढमानङ्कुसाचितं.
३८. ‘‘रूपे सीले समाधिम्हि, पञ्ञाय च असादिसो;
विमुत्तिया असमसमो, धम्मचक्कप्पवत्तने.
३९. ‘‘दसनागबलं काये, तुय्हं पाकतिकं बलं;
इद्धिबलेन असमो, धम्मचक्कप्पवत्तने.
४०. ‘‘एवं सब्बगुणूपेतं, सब्बङ्गसमुपागतं;
महामुनिं कारुणिकं, लोकनाथं नमस्सथ.
४१. ‘‘अभिवादनं थोमनञ्च, वन्दनञ्च पसंसनं;
नमस्सनञ्च पूजञ्च, सब्बं अरहसी तुवं.
४२. ‘‘ये केचि लोके वन्दनेय्या, वन्दनं अरहन्ति ये;
सब्बसेट्ठो महावीर, सदिसो ते न विज्जति.
४३. ‘‘सारिपुत्तो महापञ्ञो, समाधिज्झानकोविदो;
गिज्झकूटे ठितोयेव, पस्सति लोकनायकं.
४४. ‘‘सुफुल्लं सालराजंव, चन्दंव गगने यथा;
मज्झन्हिकेव [मज्झन्तिकेव (सब्बत्थ)] सूरियं, ओलोकेसि नरासभं.
४५. ‘‘जलन्तं दीपरुक्खंव, तरुणसूरियंव उग्गतं;
ब्यामप्पभानुरञ्जितं, धीरं पस्सति लोकनायकं.
४६. ‘‘पञ्चन्नं भिक्खुसतानं, कतकिच्चान तादिनं;
खीणासवानं विमलानं, खणेन सन्निपातयि.
४७. ‘‘लोकप्पसादनं नाम, पाटिहीरं निदस्सयि;
अम्हेपि तत्थ गन्त्वान, वन्दिस्साम मयं जिनं.
४८. ‘‘एथ सब्बे गमिस्साम, पुच्छिस्साम मयं जिनं;
कङ्खं विनोदयिस्साम, पस्सित्वा लोकनायकं’’.
४९. साधूति ते पटिस्सुत्वा, निपका संवुतिन्द्रिया;
पत्तचीवरमादाय, तरमाना उपागमुं.
५०. खीणासवेहि विमलेहि, दन्तेहि उत्तमे दमे;
सारिपुत्तो महापञ्ञो, इद्धिया उपसङ्कमि.
५१. तेहि भिक्खूहि परिवुतो, सारिपुत्तो महागणी;
लळन्तो देवोव गगने, इद्धिया उपसङ्कमि.
५२. उक्कासितञ्च खिपितं [उक्कासितञ्च खिपितञ्च (स्या. अट्ठ.)], अज्झुपेक्खिय सुब्बता;
सगारवा सप्पतिस्सा, सम्बुद्धं उपसङ्कमुं.
५३. उपसङ्कमित्वा पस्सन्ति, सयम्भुं लोकनायकं;
नभे अच्चुग्गतं धीरं, चन्दंव गगने यथा.
५४. जलन्तं दीपरुक्खंव, विज्जुंव गगने यथा;
मज्झन्हिकेव सूरियं, पस्सन्ति लोकनायकं.
५५. पञ्चभिक्खुसता सब्बे, पस्सन्ति लोकनायकं;
रहदमिव विप्पसन्नं, सुफुल्लं पदुमं यथा.
५६. अञ्जलिं पग्गहेत्वान, तुट्ठहट्ठा पमोदिता;
नमस्समाना निपतन्ति, सत्थुनो चक्कलक्खणे.
५७. सारिपुत्तो महापञ्ञो, कोरण्डसमसादिसो;
समाधिज्झानकुसलो, वन्दते लोकनायकं.
५८. गज्जिता कालमेघोव, नीलुप्पलसमसादिसो;
इद्धिबलेन असमो, मोग्गल्लानो महिद्धिको.
५९. महाकस्सपोपि च थेरो, उत्तत्तकनकसन्निभो;
धुतगुणे अग्गनिक्खित्तो, थोमितो सत्थुवण्णितो.
६०. दिब्बचक्खूनं यो अग्गो, अनुरुद्धो महागणी;
ञातिसेट्ठो भगवतो, अविदूरेव तिट्ठति.
६१. आपत्तिअनापत्तिया, सतेकिच्छाय कोविदो;
विनये अग्गनिक्खित्तो, उपालि सत्थुवण्णितो.
६२. सुखुमनिपुणत्थपटिविद्धो, कथिकानं पवरो गणी;
इसि मन्तानिया पुत्तो, पुण्णो नामाति विस्सुतो.
६३. एतेसं चित्तमञ्ञाय, ओपम्मकुसलो मुनि;
कङ्खच्छेदो महावीरो, कथेसि अत्तनो गुणं.
६४. ‘‘चत्तारो ते असङ्खेय्या, कोटि येसं न नायति;
सत्तकायो च आकासो, चक्कवाळा चनन्तका;
बुद्धञाणं अप्पमेय्यं, न सक्का एते विजानितुं.
६५. ‘‘किमेतं अच्छरियं लोके, यं मे इद्धिविकुब्बनं;
अञ्ञे बहू अच्छरिया, अब्भुता लोमहंसना.
६६. ‘‘यदाहं तुसिते काये, सन्तुसितो नामहं तदा;
दससहस्सी समागम्म, याचन्ति पञ्जली ममं.
६७. ‘‘‘कालो खो ते [कालो देव (सी.), कालोयं ते (स्या. क.)] महावीर, उप्पज्ज मातुकुच्छियं;
सदेवकं तारयन्तो, बुज्झस्सु अमतं पदं’.
६८. ‘‘तुसिता काया चवित्वान, यदा ओक्कमि कुच्छियं;
दससहस्सीलोकधातु, कम्पित्थ धरणी तदा.
६९. ‘‘यदाहं मातुकुच्छितो, सम्पजानोव निक्खमिं;
साधुकारं पवत्तेन्ति, दससहस्सी पकम्पथ.
७०. ‘‘ओक्कन्तिं मे समो नत्थि, जातितो अभिनिक्खमे;
सम्बोधियं अहं सेट्ठो, धम्मचक्कप्पवत्तने.
७१. ‘‘अहो अच्छरियं लोके, बुद्धानं गुणमहन्तता;
दससहस्सीलोकधातु, छप्पकारं पकम्पथ;
ओभासो च महा आसि, अच्छेरं लोमहंसनं’’.
७२. भगवा तम्हि [भगवा च तम्हि (सी. स्या. क.)] समये, लोकजेट्ठो नरासभो;
सदेवकं दस्सयन्तो, इद्धिया चङ्कमी जिनो.
७३. चङ्कमे चङ्कमन्तोव, कथेसि लोकनायको;
अन्तरा न निवत्तेति, चतुहत्थे चङ्कमे यथा.