५. रंसिसञ्ञकत्थेरअपदानं

३०. ‘‘पब्बते हिमवन्तम्हि, वासं कप्पेसहं पुरे;

अजिनुत्तरवासोहं, वसामि पब्बतन्तरे.

३१. ‘‘सुवण्णवण्णं सम्बुद्धं, सतरंसिंव भाणुमं;

वनन्तरगतं दिस्वा, सालराजंव पुप्फितं.

३२. ‘‘रंस्या [रंसे (स्या. क.)] चित्तं पसादेत्वा, विपस्सिस्स महेसिनो;

पग्गय्ह अञ्जलिं वन्दिं, सिरसा उक्कुटी [सिरसा उक्कुटिको (स्या.), सिरसुक्कुटिको (क.)] अहं.

३३. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, रंसिसञ्ञायिदं फलं.

३४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा रंसिसञ्ञको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

रंसिसञ्ञकत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.