५. भिसदायकत्थेरअपदानं

२९. ‘‘वेस्सभू नाम नामेन, इसीनं ततियो अहु;

काननं वनमोगय्ह, विहासि पुरिसुत्तमो.

३०. ‘‘भिसमुळालं गण्हित्वा, अगमं बुद्धसन्तिकं;

तञ्च बुद्धस्स पादासिं, पसन्नो सेहि पाणिभि.

३१. ‘‘करेन च परामट्ठो, वेस्सभूवरबुद्धिना;

सुखाहं नाभिजानामि, समं तेन कुतोत्तरिं.

३२. ‘‘चरिमो वत्तते मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

हत्थिनागेन सन्तेन, कुसलं रोपितं मया [नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो (स्या.)].

३३. ‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, भिसदानस्सिदं फलं.

३४. ‘‘समोधाना च राजानो, सोळस मनुजाधिपा;

कप्पम्हि चुद्दसे [तेरसे (सी. स्या.)] आसुं, चक्कवत्ती महब्बला.

३५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा भिसदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

भिसदायकत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.