४. परप्पसादकत्थेरअपदानं
२०. ‘‘उसभं पवरं वीरं, महेसिं विजिताविनं;
सुवण्णवण्णं सम्बुद्धं, को दिस्वा नप्पसीदति.
२१. ‘‘हिमवावापरिमेय्यो, सागरोव दुरुत्तरो;
तथेव झानं बुद्धस्स, को दिस्वा नप्पसीदति.
२२. ‘‘वसुधा यथाप्पमेय्या, चित्ता वनवटंसका;
तथेव सीलं बुद्धस्स, को दिस्वा नप्पसीदति.
२३. ‘‘अनिलञ्जसासङ्खुब्भो [अनिलजोव असङ्खोभो (सी.)], यथाकासो असङ्खियो;
तथेव ञाणं बुद्धस्स, को दिस्वा नप्पसीदति.
२४. ‘‘इमाहि चतुगाथाहि, ब्राह्मणो सेनसव्हयो;
बुद्धसेट्ठं थवित्वान, सिद्धत्थं अपराजितं.
२५. ‘‘चतुन्नवुतिकप्पानि, दुग्गतिं नुपपज्जथ;
सुगतिं सुखसम्पत्तिं [सुगतीसु सुसुम्पत्तिं (सी. स्या.)], अनुभोसिमनप्पकं.
२६. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, थवित्वा लोकनायकं;
दुग्गतिं नाभिजानामि, थोमनाय [थोमनस्स (स्या.)] इदं फलं.
२७. ‘‘चातुद्दसम्हि कप्पम्हि, चतुरो आसुमुग्गता;
सत्तरतनसम्पन्ना, चक्कवत्ती महब्बला.
२८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा परप्पसादको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
परप्पसादकत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.