१०. पुप्फचङ्कोटियत्थेरअपदानं
६८. ‘‘अभीतरूपं सीहंव, गरुळग्गंव पक्खिनं;
ब्यग्घूसभंव पवरं, अभिजातंव केसरिं.
६९. ‘‘सिखिं तिलोकसरणं, अनेजं अपराजितं;
निसिन्नं समणानग्गं, भिक्खुसङ्घपुरक्खतं.
७०. ‘‘चङ्कोटके [चङ्गोटके (सी.)] ठपेत्वान, अनोजं पुप्फमुत्तमं;
सह चङ्कोटकेनेव, बुद्धसेट्ठं समोकिरिं.
७१. ‘‘तेन चित्तप्पसादेन, द्विपदिन्द नरासभ;
पत्तोम्हि अचलं ठानं, हित्वा जयपराजयं.
७२. ‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;
दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.
७३. ‘‘सम्पुण्णे तिंसकप्पम्हि, देवभूतिसनामका;
सत्तरतनसम्पन्ना, पञ्चासुं चक्कवत्तिनो.
७४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा पुप्फचङ्कोटियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
पुप्फचङ्कोटियत्थेरस्सापदानं दसमं.
सकचिन्तनियवग्गो सत्तमो.