१. सकचिन्तनियत्थेरअपदानं
१. ‘‘पवनं काननं दिस्वा, अप्पसद्दमन्नाविलं;
इसीनं अनुचिण्णंव, आहुतीनं पटिग्गहं.
२. ‘‘थूपं कत्वान पुलिनं [वेळुना (अट्ठ.), वेळिनं (स्या.)], नानापुप्फं समोकिरिं;
सम्मुखा विय सम्बुद्धं, निम्मितं अभिवन्दहं.
३. ‘‘सत्तरतनसम्पन्नो, राजा रट्ठम्हि इस्सरो;
सककम्माभिरद्धोहं, पुप्फपूजायिदं [थूपपूजायिदं (सी.)] फलं.
४. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं पुप्फमभिरोपयिं;
दुग्गतिं नाभिजानामि, पुप्फपूजायिदं [थूपपूजायिदं (सी.)] फलं.
५. ‘‘असीतिकप्पेनन्तयसो, चक्कवत्ती अहोसहं;
सत्तरतनसम्पन्नो, चतुदीपम्हि इस्सरो.
६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;
छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा सकचिन्तनियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
सकचिन्तनियत्थेरस्सापदानं पठमं.