१. सकचिन्तनियत्थेरअपदानं

१. ‘‘पवनं काननं दिस्वा, अप्पसद्दमन्नाविलं;

इसीनं अनुचिण्णंव, आहुतीनं पटिग्गहं.

२. ‘‘थूपं कत्वान पुलिनं [वेळुना (अट्ठ.), वेळिनं (स्या.)], नानापुप्फं समोकिरिं;

सम्मुखा विय सम्बुद्धं, निम्मितं अभिवन्दहं.

३. ‘‘सत्तरतनसम्पन्नो, राजा रट्ठम्हि इस्सरो;

सककम्माभिरद्धोहं, पुप्फपूजायिदं [थूपपूजायिदं (सी.)] फलं.

४. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं पुप्फमभिरोपयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, पुप्फपूजायिदं [थूपपूजायिदं (सी.)] फलं.

५. ‘‘असीतिकप्पेनन्तयसो, चक्कवत्ती अहोसहं;

सत्तरतनसम्पन्नो, चतुदीपम्हि इस्सरो.

६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सकचिन्तनियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

सकचिन्तनियत्थेरस्सापदानं पठमं.