४. किमिलत्थेरअपदानं

४२. ‘‘निब्बुते ककुसन्धम्हि, ब्राह्मणम्हि वुसीमति;

गहेत्वा सललं मालं, मण्डपं कारयिं अहं.

४३. ‘‘तावतिंसं गतो सन्तो, लभिम्ह [लभामि (क.)] ब्यम्हमुत्तमं;

अञ्ञे देवेतिरोचामि, पुञ्ञकम्मस्सिदं फलं.

४४. ‘‘दिवा वा यदि वा रत्तिं, चङ्कमन्तो ठितो चहं;

छन्नो सललपुप्फेहि, पुञ्ञकम्मस्सिदं फलं.

४५. ‘‘इमस्मिंयेव कप्पम्हि, यं बुद्धमभिपूजयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.

४६. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

४७. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

४८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा किमिलो [किम्बिलो (सी.)] थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

किमिलत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.