१. यसत्थेरअपदानं
१. ‘‘महासमुद्दं ओग्गय्ह, भवनं मे सुनिम्मितं;
सुनिम्मिता पोक्खरणी, चक्कवाकूपकूजिता.
२. ‘‘मन्दारकेहि सञ्छन्ना, पदुमुप्पलकेहि च;
नदी च सन्दते तत्थ, सुपतित्था मनोरमा.
३. ‘‘मच्छकच्छपसञ्छन्ना, नानादिजसमोत्थटा [नानामिगसमोत्थटा (स्या.)];
मयूरकोञ्चाभिरुदा, कोकिलादीहि वग्गुहि.
४. ‘‘पारेवता रविहंसा, चक्कवाका नदीचरा;
तित्तिरा साळिका चेत्थ, पावका [सम्बका (क.)] जीवंजीवका.
५. ‘‘हंसाकोञ्चाभिनदिता, कोसिया पिङ्गला [पिङ्गली (सी.), सिङ्गली, सिङ्घली (क.)] बहू;
सत्तरतनसम्पन्ना, मणिमुत्तपवाळिका.
६. ‘‘सब्बे सोण्णमया रुक्खा, नानाखन्धसमेरिता;
उज्जोतेन्ति दिवारत्तिं, भवनं सब्बकालिकं.
७. ‘‘सट्ठितुरियसहस्सानि, सायं पातो पवज्जरे;
सोळसित्थिसहस्सानि, परिवारेन्ति मं सदा.
८. ‘‘अभिनिक्खम्म भवना, सुमेधं लोकनायकं;
पसन्नचित्तो सुमनो, वन्दयिं तं [सब्बदस्सिं (क.)] महायसं.
९. ‘‘सम्बुद्धं अभिवादेत्वा, ससङ्घं तं निमन्तयिं;
अधिवासेसि सो धीरो, सुमेधो लोकनायको.
१०. ‘‘मम धम्मकथं कत्वा, उय्योजेसि महामुनि;
सम्बुद्धं अभिवादेत्वा, भवनं मे उपागमिं.
११. ‘‘आमन्तयिं परिजनं, सब्बे सन्निपतुं तदा;
‘पुब्बण्हसमयं बुद्धो, भवनं आगमिस्सति’.
१२. ‘‘‘लाभा अम्हं सुलद्धा नो, ये वसाम तवन्तिके;
मयम्पि बुद्धसेट्ठस्स, पूजयिस्साम सत्थुनो’.
१३. ‘‘अन्नं पानं पट्ठपेत्वा, कालं आरोचयिं अहं;
वसीसतसहस्सेहि, उपेसि लोकनायको.
१४. ‘‘पञ्चङ्गिकेहि तुरियेहि, पच्चुग्गममकासहं;
सब्बसोण्णमये पीठे, निसीदि पुरिसुत्तमो.
१५. ‘‘उपरिच्छदनं आसि, सब्बसोण्णमयं तदा;
बीजनीयो पवायन्ति, भिक्खुसङ्घं अनुत्तरं.
१६. ‘‘पहूतेनन्नपानेन, भिक्खुसङ्घं अतप्पयिं;
पच्चेकदुस्सयुगले, भिक्खुसङ्घस्सदासहं.
१७. ‘‘यं वदेति सुमेधो सो, आहुतीनं पटिग्गहो;
भिक्खुसङ्घे निसीदित्वा, इमा गाथा अभासथ.
१८. ‘‘‘यो मं अन्नेन पानेन, सब्बे इमे च तप्पयि;
तमहं कित्तयिस्सामि, सुणाथ मम भासतो.
१९. ‘‘‘अट्ठारसे कप्पसते, देवलोके रमिस्सति;
सहस्सक्खत्तुं राजायं, चक्कवत्ती भविस्सति.
२०. ‘‘‘उपगच्छति यं योनिं, देवत्तं अथ मानुसं;
सब्बसोण्णमयं तस्स, छदनं धारयिस्सति.
२१. ‘‘‘तिंसकप्पसहस्सम्हि, ओक्काककुलसम्भवो;
गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.
२२. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादो, ओरसो धम्मनिम्मितो;
सब्बासवे परिञ्ञाय, निब्बायिस्सतिनासवो.
२३. ‘‘‘भिक्खुसङ्घे निसीदित्वा, सीहनादं नदिस्सति’;
चितके छत्तं धारेन्ति, हेट्ठा छत्तम्हि डय्हथ.
२४. ‘‘सामञ्ञं मे अनुप्पत्तं, किलेसा झापिता मया;
मण्डपे रुक्खमूले वा, सन्तासो मे न विज्जति.
२५. ‘‘तिंसकप्पसहस्सम्हि, यं दानमददिं तदा;
दुग्गतिं नाभिजानामि, सब्बदानस्सिदं फलं.
२६. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;
नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो.
२७. ‘‘स्वागतं वत मे आसि, मम बुद्धस्स सन्तिके;
तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासनं.
२८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;
छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा यसो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
यसत्थेरस्सापदानं पठमं.