८. बोधिसम्मज्जकत्थेरअपदानं
४८. ‘‘अहं पुरे बोधिपत्तं, उज्झितं चेतियङ्गणे;
तं गहेत्वान छड्डेसिं, अलभिं वीसतीगुणे.
४९. ‘‘तस्स कम्मस्स तेजेन, संसरन्तो भवाभवे;
दुवे भवे संसरामि, देवत्ते चापि मानुसे.
५०. ‘‘देवलोका चवित्वान, आगन्त्वा मानुसं भवं;
दुवे कुले पजायामि, खत्तिये चापि ब्राह्मणे.
५१. ‘‘अङ्गपच्चङ्गसम्पन्नो, आरोहपरिणाहवा;
अभिरूपो सुचि होमि, सम्पुण्णङ्गो अनूनको.
५२. ‘‘देवलोके मनुस्से वा, जातो वा यत्थ कत्थचि;
भवे सुवण्णवण्णो च, उत्तत्तकनकूपमो.
५३. ‘‘मुदुका मद्दवा स्निद्धा [मुदु मद्दवा सिनिद्धा (स्या.)], सुखुमा सुकुमारिका;
छवि मे सब्बदा होति, बोधिपत्ते सुछड्डिते [सुछड्डिने (सी.)].
५४. ‘‘यतो कुतोचि गतीसु, सरीरे समुदागते;
न लिम्पति रजोजल्लं, विपाको पत्तछड्डिते.
५५. ‘‘उण्हे वातातपे तस्स, अग्गितापेन वा पन;
गत्ते सेदा न मुच्चन्ति, विपाको पत्तछड्डिते.
५६. ‘‘कुट्ठं गण्डो किलासो च, तिलका पिळका तथा;
न होन्ति काये दद्दु च, विपाको पत्तछड्डिते.
५७. ‘‘अपरम्पि गुणं तस्स, निब्बत्तति भवाभवे;
रोगा न होन्ति कायस्मिं, विपाको पत्तछड्डिते.
५८. ‘‘अपरम्पि गुणं तस्स, निब्बत्तति भवाभवे;
न होति चित्तजा पीळा, विपाको पत्तछड्डिते.
५९. ‘‘अपरम्पि गुणं तस्स, निब्बत्तति भवाभवे;
अमित्ता न भवन्तस्स, विपाको पत्तछड्डिते.
६०. ‘‘अपरम्पि गुणं तस्स, निब्बत्तति भवाभवे;
अनूनभोगो भवति, विपाको पत्तछड्डिते.
६१. ‘‘अपरम्पि गुणं तस्स, निब्बत्तति भवाभवे;
अग्गिराजूहि चोरेहि, न होति उदके भयं.
६२. ‘‘अपरम्पि गुणं तस्स, निब्बत्तति भवाभवे;
दासिदासा अनुचरा, होन्ति चित्तानुवत्तका.
६३. ‘‘यम्हि आयुप्पमाणम्हि, जायते मानुसे भवे;
ततो न हायते आयु, तिट्ठते यावतायुकं.
६४. ‘‘अब्भन्तरा च बाहिरा [बहिचरा (सी. पी. क.)], नेगमा च सरट्ठका;
नुयुत्ता होन्ति सब्बेपि, वुद्धिकामा सुखिच्छका.
६५. ‘‘भोगवा यसवा होमि, सिरिमा ञातिपक्खवा;
अपेतभयसन्तासो, भवेहं सब्बतो भवे.
६६. ‘‘देवा मनुस्सा असुरा, गन्धब्बा यक्खरक्खसा;
सब्बे ते परिरक्खन्ति, भवे संसरतो सदा.
६७. ‘‘देवलोके मनुस्से च, अनुभोत्वा उभो यसे;
अवसाने च निब्बानं, सिवं पत्तो अनुत्तरं.
६८. ‘‘सम्बुद्धमुद्दिसित्वान, बोधिं वा तस्स सत्थुनो;
यो पुञ्ञं पसवे पोसो, तस्स किं नाम दुल्लभं.
६९. ‘‘मग्गे फले आगमे च, झानाभिञ्ञागुणेसु च;
अञ्ञेसं अधिको हुत्वा, निब्बायामि अनासवो.
७०. ‘‘पुरेहं बोधिया पत्तं, छड्डेत्वा हट्ठमानसो;
इमेहि वीसतङ्गेहि, समङ्गी होमि सब्बदा.
७१. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.
७२. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.
७३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा बोधिसम्मज्जको थेरो इमा गाथायो
अभासित्थाति.
बोधिसम्मज्जकत्थेरस्सापदानं अट्ठमं.