६. अज्जुनपुप्फियत्थेरअपदानं

२८. ‘‘चन्दभागानदीतीरे, अहोसिं किन्नरो तदा;

अद्दसं विरजं बुद्धं, सयम्भुं अपराजितं.

२९. ‘‘पसन्नचित्तो सुमनो, वेदजातो कतञ्जली;

गहेत्वा अज्जुनं पुप्फं, सयम्भुं अभिपूजयिं.

३०. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा किन्नरं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

३१. ‘‘छत्तिंसक्खत्तुं देविन्दो, देवरज्जमकारयिं;

दसक्खत्तुं चक्कवत्ती, महारज्जमकारयिं.

३२. ‘‘पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं;

सुखेत्ते वप्पितं बीजं, सयम्भुम्हि अहो मम [अहोसि मे (स्या.)].

३३. ‘‘कुसलं विज्जते मय्हं, पब्बजिं अनगारियं;

पूजारहो अहं अज्ज, सक्यपुत्तस्स सासने.

३४. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

३५. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

३६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा अज्जुनपुप्फियो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

अज्जुनपुप्फियत्थेरस्सापदानं छट्ठं.