६. मातुलुङ्गफलदायकत्थेरअपदानं

६८. ‘‘कणिकारंव जलितं, पुण्णमायेव चन्दिमं;

जलन्तं दीपरुक्खंव, अद्दसं लोकनायकं.

६९. ‘‘मातुलुङ्गफलं गय्ह, अदासिं सत्थुनो अहं;

दक्खिणेय्यस्स वीरस्स [धीरस्स (सी.)], पसन्नो सेहि पाणिभि.

७०. ‘‘एकतिंसे इतो कप्पे, यं फलं अददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, फलदानस्सिदं फलं.

७१. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

७२. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

७३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा मातुलुङ्गफलदायको थेरो इमा

गाथायो अभासित्थाति.

मातुलुङ्गफलदायकत्थेरस्सापदानं छट्ठं.