१. तिकिङ्कणिपुप्फियत्थेरअपदानं

१. ‘‘कणिकारंव जोतन्तं, निसिन्नं पब्बतन्तरे;

अद्दसं विरजं बुद्धं, विपस्सिं लोकनायकं.

२. ‘‘तीणि किङ्कणिपुप्फानि, पग्गय्ह अभिरोपयिं;

सम्बुद्धमभिपूजेत्वा, गच्छामि दक्खिणामुखो.

३. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

४. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं बुद्धमभिपूजयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.

५. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो.

६. ‘‘स्वागतं वत मे आसि, मम बुद्धस्स सन्तिके;

तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासनं.

७. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा तिकिङ्कणिपुप्फियो थेरो इमा

गाथायो अभासित्थाति.

तिकिङ्कणिपुप्फियत्थेरस्सापदानं पठमं.