२. पंसुकूलपूजकत्थेरअपदानं

८. ‘‘हिमवन्तस्साविदूरे, उदङ्गणो नाम पब्बतो;

तत्थद्दसं पंसुकूलं, दुमग्गम्हि विलम्बितं.

९. ‘‘तीणि किङ्कणिपुप्फानि, ओचिनित्वानहं तदा;

हट्ठो हट्ठेन चित्तेन, पंसुकूलमपूजयिं.

१०. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

११. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, पूजित्वा अरहद्धजं.

१२. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१३. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा पंसुकूलपूजको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

पंसुकूलपूजकत्थेरस्सापदानं दुतियं.