४. सन्निट्ठापकत्थेरअपदानं

७०. ‘‘अरञ्ञे कुटिकं कत्वा, वसामि पब्बतन्तरे;

लाभालाभेन सन्तुट्ठो, यसेन अयसेन च.

७१. ‘‘पदुमुत्तरो लोकविदू, आहुतीनं पटिग्गहो;

वसीसतसहस्सेहि [भिक्खुसतसहस्सेहि (स्या.)], आगच्छि मम सन्तिकं.

७२. ‘‘उपागतं महानागं [महावीरं (सी.)], जलजुत्तमनामकं;

तिणसन्थरं [तिणत्थरं (क.)] पञ्ञापेत्वा, अदासिं सत्थुनो अहं.

७३. ‘‘पसन्नचित्तो सुमनो, आमण्डं पानीयञ्चहं;

अदासिं उजुभूतस्स, विप्पसन्नेन चेतसा.

७४. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे [सतसहस्से इतो कप्पे (सी.)], यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, आमण्डस्स इदं फलं.

७५. ‘‘एकतालीसकप्पम्हि, एको आसिं अरिन्दमो;

सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.

७६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सन्निट्ठापको [सन्निधापको (सी.)] थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

सन्निट्ठापकत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.